Αριστερός συντηρητισμός

Ένα πολύ καλό κείμενο δημοσιεύεται σήμερα στο μπλογκ του αρνητικού. Αξίζει να αναδημοσιεύτει και να διαδοθεί.

Την ίδια στιγμή που η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων καταργεί την [αφηρημένη] εργασία (δηλαδή την “εργασία” που κάνει κανείς για τα λεφτά και όχι για να παράξει συγκεκριμένα υλικά προϊόντα προκειμένου να ικανοποιήσει συγκεκριμένες ανθρώπινες/κοινωνικές ανάγκες), κάνοντας μια αληθινά κομμουνιστική κοινωνία πιο επίκαιρη και εφικτή παρά ποτέ, η αριστερά παραμένει προσκολλημένη στην παράδοσιακή θέση του “δικαιώματος στη δουλειά”. Ο φετιχισμός της παράδοσης είναι χαρακτηριστικό του φασισμού. Οι ριζοσπάστες θα έπρεπε να διακρίνονται από την ευελιξία να αναθεωρούν τις παραδοσιακές τους θέσεις ειδικά όταν οι αντικειμενικές συνθήκες το επιβάλλουν!

Ο παλαιστινιακός λαός δεν χρήζει περισσότερης αλληλεγγύης από τον κινέζικο λαό, τον ιρανικό, τον κουρδικό, τον αμερικανικό (μερος του οποίου – να τα λέμε αυτά – “ζει” σε γκέτο και σε χαρτόκουτα) , τον ισραηλινό (τη στιγμή, ειδικά, που “σκάει” “παλαιστίνιος” στο μπαρ), τον λαό της Συρίας, της Αιγύπτου ή από το λαό της Σεμπρένιτσα τον οποίο σφαγίασε ο χασάπης Μιλόσεβιτς (θυμάστε, βέβαια, ότι σύσσωμη η αριστερά κατέβηκε στους δρόμους μαζί με τις ορδές του Χουντόδουλου για υπερασπίσει αυτον τον φασίστα).

Η αντίθετη αντίληψη, η οποία παράγει την εμφανή επιλεκτική υποστήριξη της [καθεστωτικής] αριστεράς στους παλαιστίνιους έχει όνομα: ΑΝΤΙ-ΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ. Ο αντι-σημιτισμός υπήρξε το βασικό εργαλείο “σκεψης” του ναζισμού. Προωθείται απο τα mainstream media για ευνόητους λόγους: είναι η πρώτη γραμμή της δομικής άμυνας του καπιταλιστικού συστήματος: η αντίληψη ότι μια λιγότερο ή περισσότερο αφηρημένη ομάδα ανθρώπων είναι υπεύθυνη για τις “αστοχίες” του καπιταλιστικού συστήματος δεν θα οδηγήσει ποτέ στις δομικές αλλαγές εκείνες που είναι αναγκαίες για μια πανανθρώπινη, δίκαιη, ευτυχισμένη και ευημερούσα κοινωνία, δηλαδή στο ξεπέρασμα του καπιταλιστικού συστήματος, γεγονός που ισοδυναμεί με ξεπέρασμα των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων που θεμελιώνονται πάνω στην καπιταλιστική παραγωγική διαδικασία – η οποία θεμελιώνεται φυσικά πάνω στην αφηρημένη εργασία και στην παραγωγή αξίας. Οι “αναρχικοί” που συνηθίζουν να γράφουν στους τοίχους των εξαρχείων “μην σταματάς να τους χαμάς” θα πρέπει να αρχίσουν να βλέπουν τηλεόραση λιγότερο και να σκέφτονται περισσότερο.

Από την  μαρξιστική σκοπιά που βλέπουμε τα πράγματα, είναι η αλήθεια, μικρή σημασία έχει αν το αφηρημένο συνωμοτικό “υποκείμενο” “είναι” οι Εβραίοι, οι Αμερικάνοι, οι πολιτικοί, οι ιλουμινάντι, η λέσχη μπίλντεμπεργκ ή τα “ερπετοειδή” από τον πλανήτη Νιμπίρου. Ωστόσο από όλες αυτές τις υποτιθέμενες συνωμοτικές ομαδες ανθρώπων (ή εξωγήινων) η μόνη η οποία απειλείται με εξολόθρευση – γεγονός που αποδείχτηκε ιστορικά – ειναι οι Εβραίοι. Μαρξισμός χωρίς ανθρωπισμό δεν νοείται. Η πάλη εναντια στον αντι-σημιτισμό είναι παλη ενάντια στον καπιταλισμό!

Η πρόσφατη “αραβική άνοιξη” (βλ. Εξεγέρσεις στη Σαχαρασία στο pearltrees ) έδειξε ότι ό εχθρός αρχίζει να γίνεται αντιληπτός ως κοινωνικός – και επομενως αρχίζει να κερδίζει έδαφος η συνείδηση ότι “βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα” – και όχι πλέον ως εθνικός. Την ίδια στιγμή η ελληνική αριστερά υποδαυλίζει την αρχαία ιδέα ότι δήθεν η “Ελλάδα” βρίσκεται στο στόχαστρο των “ξένων” του ΔΝΤ (γιατί όχι και των “ξένων” του αγίου παντελεήμονα ). Η αλήθεια είναι ότι η κοινωνια παγκοσμίως βρίσκεται στο στοχαστρο των αρχαίων/απαρχαιωμένων κοινωνικών δομών της.

Η κρίση είναι μόνιμη από τότε που έγινε αδύνατο να διαβεί κανείς το κατώφλι του σπιτιού του χωρίς το πορτοφόλι του!

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s