Μικρό τσίρκο η ωραία γΕΛΛΑΣ

Είναι ωραία η Ελλάδα ψέλλιζε ένας γνωστός μου Ελβετός λίγα χρόνια πριν. Προφανώς είχε και αυτός γοητευθεί από την μεσογειακή κουζίνα, τις ωραίες παραλίες και τα ωραία επίσης “ελληνικά μπάχαλα”. Τι ωραία που περνάτε εκεί στην Ελλάδα φαινόταν να έχει μέσα στο μυαλό του. Σήμερα το μεσημέρι όμως ο ίδιος άνθρωπος μου έστειλε ένα  μέηλ από την Γενεύη ρωτώντας: Μα πως είναι δυνατόν στην Ελλάδα με τους τόσους αναρχικούς, τις φωτιές και την παραλίγο πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ να έχουμε αναβίωση του φασισμού; Σε καμία περίπτωση δεν θα κάτσω τώρα να αναλύσω την στάση/ψυχοσύνθεση και θαυμασμό του βορειο-Ευρωπαϊου καταναλωτή του θεάματος, όπου ιδέα δεν έχει από τα κοινωνικά κινήματα στην Ελλάδα.Αντίθετα θα ήθελα να σταθώ στο ωραίο μικρό τσίρκο που λέγετε γΕΛΛΑΣ, με αφορμή τα όσα έγιναν σήμερα.

 Σήμερα είδαμε το πραγματικό πρόσωπο του φασισμού, φαίνεται να έτρεξαν όλοι να αναμασήσουν από τα ΜΜΕ,τα μπλογκς,  μέχρι το ΚΚΕ. Λες και η Χρυσή Αυγή, οι δολοφονίες, και τα ρατσιστικά πογκρόμ ξεκίνησαν με το εγερθητω και τις μπούφλες στην καλή μας πατριώτισσα Κανέλη. Βέβαια η καλή μας πατριώτισσα Κανέλη φαίνεται να ξέχασε ότι ο δικός της εκεί στους χαλυβουργούς μαζί με το ναζιστικό καθυστερημένο απόβρασμα Κασιδιάρη ήταν αγκαλιά τρώγοντας σοκοφρέτες λίγους μήνες πριν.Τότε κιχ δεν είχαν βγάλει οι περισσότεροι και ειδικότερα το ΚΚ, κουβέντα για το τι είναι η Χρυσή Αυγή.Βλέπετε τους ένωσε τότε, όπως τους ενώνει και σήμερα ένας κοινός αγώνας. Ο εθνικο-πατριωτικός αγώνας ενάντια στα μνημόνια. Τότε αρκέστηκαν να καταδικάσουν όλοι μαζί τον Καρατζαφέρη και τα κακά παιδιά του τηλε-κόμματος του, που πήγαν στο κόμμα του άλλου καθυστερημένου του SAMARAS.

Το εντυπωσιακό βεβαίως είναι ότι κατά την διάρκεια των χρυσών κραυγών, αλλά και μετά την επίθεση του Κασίδα,  όπως μπορείτε να δείτε και στο ήδη γνωστό βίντεο παρακάτω, εκτός άλλων, μαλώνουν και για το ποιος από όλους είναι περισσότερο πατριώτης. Ο ΣΥΡΙΖΑ μήπως; το τιμημένο ΚΚ;  οι γερμανοι χρυσαύγουλοι; ο Παπαδάκης; ποιος; ε;

Αυτά συμβαίνουν λοιπόν σε μια χώρα που την κομμουνιστική στρατηγική και τον επιθετικό αντιφασιστικό αγώνα, τον έχει αντικαταστήσει ο πατριωτισμός, η εθνική ανεξαρτησία και τα σενάρια των αριστερών κυβερνήσεων.Βλέπεις τώρα και η τιμημένη σταλινική δημοκρατική ελίτ που ακούει στο όνομα ΑΝΑΡΧΙΑ φαίνεται να υιοθετεί το σύνθημα “συναντηθήκαμε στους δρόμους θα συναντηθούμε και στις κάλπες”, σαλπάρουμε με ΣΥΡΙΖΑ… μπράβο στα παιδία δεν λέω, αναθεώρησαν στην πράξη (γιατί στα λόγια ακόμα αποχή μας λεν) κάτι που θεωρείται ιερό στον αστερισμό της  ελληνικής αναρχίας?.

Έστω και αργά πρέπει όλοι να αναρωτηθούμε τι σκατά γίνεται. Πρέπει επιτέλους να ανοίξουμε τον δρόμο σε ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στον εκφασισμό της κοινωνίας. Ίσως να χρειαστεί να κολυμπήσουμε και στα σκατά, άλλωστε ο ελληνικός βόθρος ήδη αρχίζει να ξεχειλίζει. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια ή κλωτσιές σε πατριώτες και κλιμάκωση της κομμουνιστικής δράσης ή ο ελληνικός βόθρος θα μας καταπιεί μια για πάντα. Οι νεοναζί ήδη προετοιμάζονται για την εμφύλια σύρραξη που έρχεται, αλήθεια η επαναστατική αριστερά τι; Αν δεν σοβαρευτούμε θα έχουμε ιστορική ευθύνη ακόμα μιας νέας ηττας, ίσως πιο οδυνηρής αυτήν την φορά

δώρο με το σχόλιο του μπλογκ σήμερα και ένα βίντεο μάθημα πολιτισμού από δύο εμπειρογνώμονες

Advertisements

10 thoughts on “Μικρό τσίρκο η ωραία γΕΛΛΑΣ

  1. http://www.antinazi.gr/kasid_ha070612.htm
    ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΑΚΚΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ, 7 Ιούνη 2012

    ΤΟ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΠΙΤΜΠΟΥΛ ΔΑΓΚΩΣΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ!
    ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΟ ΣΤΟ ΚΛΟΥΒΙ ΤΟΥ !
    ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ ΤΩΡΑ Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ «ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ»!

    Το τέρας που έκρυβε στο κόρφο του και έτρεφε επί δεκαετίες το σάπιο πολιτικό σύστημα έδειξε σήμερα ωμά μπροστά σ’ όλο το λαό το αληθινό του πρόσωπο με την τραμπούκικη επίθεσή του στους εκπροσώπους δύο κομμάτων.
    Όλοι τώρα κάνουν πως «πάντα το έλεγαν πόσο ναζιστική είναι η «Χρ. Αυγή», πως πάντα προειδοποιούσαν το λαό, και τον καλούσαν να μην τη ψηφίσει. Επίσης κάποια από αυτά τα κόμματα δηλώνουν ότι δεν θα καθίσουν ξανά σε συζητήσεις με τη ναζιστική αυτή συμμορία. Πόσο όψιμα και υποκριτικά είναι όλα αυτά!
    Όλα αυτά τα κόμματα ανεξαίρετα εδώ και δεκαετίες έκρυβαν συστηματικά απ’ το λαό το ναζιστικό χαρακτήρα της «Χρ. Αυγής» και συνήθως την αποκαλούσαν «ακραία», «ακροδεξιά», ή «εθνικιστική». Ακόμα δε περισσότερο αρνούνταν να κάνουν πολιτικό ζήτημα τη συστηματική, μαζική, ρατσιστική της βία. Είναι χαρακτηριστικό πως οι ηγεσίες τους και τα στελέχη τους καθόντουσαν ευχαρίστως δίπλα στη «Χρ. Αυγή» σε όλες τις συναντήσεις της Διακομματικής Επιτροπής και συναποφάσιζαν μαζί της για τη διανομή του ραδιοτηλεοπτικού χρόνου σε όλες τις εκλογές! Και το έκαναν αυτό εντελώς συνειδητά όλα τα κόμματα, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά, γιατί παρέμεναν στη θέση τους, όταν η ΟΑΚΚΕ σε κάθε τέτοια εκλογική συνεδρίαση τα καλούσε να αποχωρήσουν, όπως αποχωρούσε η ίδια αρνούμενη να συνεδριάζει με ναζιστές.
    Γι αυτή τους τη στάση τα κόμματα επικαλούνταν πάντα τη νομιμότητα της «Χρ. Αυγής». Αλλά αυτή τη νομιμότητα την κατοχύρωναν τα ίδια με το επιχείρημα ότι και τα ναζιστικά κόμματα έχουν το δικαίωμα της «ελεύθερης έκφρασης». Αυτή ήταν η απάντησή τους στις αλλεπάλληλες εκκλήσεις της ΟΑΚΚΕ και της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας να τεθεί εκτός νόμου η ναζιστική αυτή συμμορία όπως γίνεται σε όλα τα δημοκρατικά κράτη. Και είναι παντού εκτός νόμου αυτά τα κόμματα, γιατί ποτέ και πουθενά δεν υπήρξαν ναζιστικές ιδέες και ναζιστικά λόγια που να μη συνοδεύονται υποχρεωτικά από ναζιστικές πράξεις: Δηλαδή από ρατσιστική – κτηνώδη βία.
    Αυτή η βία επαναλαμβανόταν επί δεκαετίες τώρα, εκατοντάδες και χιλιάδες φορές από τους τραμπούκους της «Χρ. Αυγής» ενάντια σε μετανάστες και δημοκράτες γενικά, ενώ σε λίγες περιπτώσεις έφτασαν στα δικαστήρια μέλη της «Χρ. Αυγής» και τιμωρήθηκαν από αυτά. Κι αυτό γιατί είναι αδύνατο όταν μια συμμορία μαχαιροβγαλτών επιτίθεται σε αθώα, ανοργάνωτα και ανοχύρωτα θύματα, αυτά να τολμήσουν να προσφύγουν μόνα τους στη δικαιοσύνη. Γι αυτό βγαίνουν παντού οι ναζιστές εκτός νόμου και μόνο από τις ανοιχτές τους ναζιστικές διακηρύξεις, χώρια από τις καταδίκες τους από τα περιστατικά που φτάνουν στη δικαιοσύνη.
    Είναι χαρακτηριστικό για το πόσο βαθιά πολιτική προστασία έχει ακόμα και τώρα η «Χρ. Αυγή» το γεγονός ότι : α) όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα ψήφισαν πρόσφατα στο ΕΣΡ και υποχρέωσαν όλους τους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς να καλούν στις προεκλογικές συζητήσεις τους και τη ναζιστική συμμορία και β) ακόμα και αυτή τη στιγμή αμέσως μετά την επίθεση όλα τα κόμματα, δηλαδή και τα κόμματα στα οποία ανήκουν τα θύματα της σημερινής επίθεσης, αρνούνται να ζητήσουν να τεθεί εκτός νόμου η «Χρ. Αυγή», την ώρα που αυτή, πάνω στις εκλογές, έχει κλιμακώσει σε απίστευτο βαθμό τη γενικότερη βία της, καθώς πετάει τους μετανάστες με βία έξω από τους συρμούς του μετρό και από τα λεωφορεία και τους ξυλοκοπάει μέσα σε εστιατόρια ή καφετέριες.
    Το άκρον άωτον αυτής της διακομματικής συστηματικής ένοχης ανοχής, που συνιστά στην πραγματικότητα υπόθαλψη εγκληματιών, είναι ότι την έξοδο της «Χρ. Αυγής» από τη Βουλή την εναποθέτουν στους ψηφοφόρους της, που τους καλούν να «διορθώσουν» την προηγούμενη ψήφο τους. Αναθέτουν έτσι την ευθύνη για την τήρηση του συντάγματος και των στοιχειωδών δημοκρατικών αρχών, το ότι δηλαδή δεν επιτρέπεται ρατσιστές εγκληματίες να βρίσκονται στη Βουλή, στο πιο μειοψηφικό, στο πιο αντιδραστικό, ή έστω στο πιο πολιτικά καθυστερημένο τμήμα του εκλογικού σώματος που ψήφισε «Χρ. Αυγή» στις 6 του Μάη. Έτσι όμως αυτά τα κόμματα, αποποιούνται την ευθύνη που έχουν τα ίδια σαν επίσημοι εκπρόσωποι της τεράστιας πλειοψηφίας του πληθυσμού να του εξασφαλίσουν μια στοιχειωδώς πολιτισμένη και δημοκρατική κοινοβουλευτική ζωή.
    Η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία απαιτούν την παραδειγματική τιμωρία του αρχιναζιστή Κασιδιάρη και καλούν τους έλληνες δημοκράτες και αντιφασίστες να απαιτήσουν να ΒΓΕΙ ΑΜΕΣΩΣ ΕΚΤΟΣ ΝΟΜΟΥ Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ και να τιμωρήσουν και με την ψήφο τους κάθε κόμμα που «δεν διορθώνει» την ως τώρα γραμμή του της ένοχης ανοχής απέναντι στους χιτλερικούς.

    ΑΘΗΝΑ 7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012

  2. Στο πρώτο βίντεο που έβαλες, σκάνε μύτη ο Φερεντίνος και η Χρηστίδου, οι οποίοι ακούνε με κατάνυξη την Κανέλλη. Κάτι μέρες πριν δεν είχαν πρόβλημα να επαινέσουν εν χορώ τον “γλυκούλη” Καιάδα: http://www.youtube.com/watch?v=nq__EY0l7bQ&feature=share. Αηδία σκέτη.

  3. http://takoureliatragoudameakoma.blogspot.gr/2012/06/blog-post_07.html
    Τίποτα δεν κρύβεται κάτω από τον ήλιο .
    Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012
    Δεν προβληματίζομαι από τους μπαμπουίνους της χρυσής αυγής που τρύπωσαν στη βουλή . Στο κάτω κάτω οι ίδιοι , χωρίς καμία εξωτερική παρέμβαση , καταφέρνουν καθημερινά να μειώνουν τα δημοκοπικά τους ποσοστά με αποτέλεσμα σε λίγο καιρό ο Μιχαλολιάκος να ξαναπάρει τη θέση του δίπλα σε άλλες γραφικές πολιτικές φιγούρες όπως ο Λεβέντης και ο Βεργής . Η αυτοσπίλωση σε όλο της το μεγαλείο .
    Αυτοί που με τρομάζουν είναι οι μπαμπουίνοι που ψήφισαν ή έστω σκέφτηκαν να ψηφίσουν τους χρυσαυγίτες . Αυτοί που περισσότερο από άνεργοι , αγανακτισμένοι , μπερδεμένοι , απληροφόρητοι είναι φασίστες . 6,97% του πληθυσμού είναι φασίστες .
    .
    Οι τωρινοί ψηφοφόροι της χρυσής αυγής δεν δημιουργήθηκαν από το μηδέν . Δεν εμφανίστηκε ξαφνικά η φασιστοπηγή και άρχισε να ξερνάει φασίστες . Τίποτα δεν δημιουργείται από το μηδέν . Είναι νόμος της φύσης .
    Φασίστες υπήρχαν και στις προηγούμενες εκλογές , τότε που οι νεοναζί έλαβαν το 0,29% των ψήφων . Τότε οι νυν ψηφοφόροι της χρυσής αυγής είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ , ΛΑΟΣ , ΝΔ… Και τότε φασίστες ήταν . Δεν άλλαξε τίποτα εκτός από την κομματική ταμπέλα . Φασίστας δεν είναι μόνο ο χρυσαυγίτης . Φασίστας είναι και ο χρυσαυγίτης . Άλλωστε ο φασισμός δεν είναι ιδεολογία είναι νοοτροπία . Ο φασίστας ορίζεται από τις πράξεις του . Μία φορά φασίστας , πάντα φασίστας .
    Η μεγάλη δύναμη του φασισμού είναι ότι αναγκάζει αυτούς που τον φοβούνται να τον μιμηθούν. Δεν αντιμετωπίζεις τον φασισμό με φασισμό , αντίθετα τον δυναμώνεις . Τον φασισμό τον αντιμετωπίζεις με ενημέρωση και με αλληλεγγύη . Ρίξε όλο το φως στους φασίστες να φανεί η πραγματική τους φάτσα . Τίποτα δεν μένει κρυφό κάτω από τον ήλιο . Μην τους κρατάς στο σκοτάδι .
    Όταν τα πράγματα στραβώνουν πρέπει να προσπαθείς να τα διορθώσεις και όχι να ψάχνεις εξιλαστήρια θύματα . Η εύκολη λύση είναι οι άλλοι , οι διαφορετικοί . Οι μετανάστες αν ήμαστε Έλληνες , οι δημόσιοι υπάλληλοι αν ήμαστε ιδιωτικοί υπάλληλοι , οι πλούσιοι αν ήμαστε φτωχοί , οι δεξιοί αν ήμαστε αριστεροί και πάει λέγοντας . Ο φασισμός σε όλο του το μεγαλείο .
    Όσο κρύβεις μέσα σου έναν φασίστα είναι εύκολο να προσχωρήσεις στη χρυσή αυγή . Δίπλα είναι , ένα τσιγάρο δρόμος . Το 0,29% γίνεται 5% μετά 15% και τελικά κυβερνάει . Μπορεί να ακούγεται τόσο μακρινό αλλά είναι μακρινό όσο μακρινό θεωρούσες πριν δύο χρόνια να μπει η χρυσή αυγή στη Βουλή .

  4. Σήμερα κηδεύεται (ΟΥΤΩΣ Η’ ΑΛΛΩΣ) η τάχα αριστερά.
    Ετσι να γουστάρω – τουλάχιστον τους άλλους φασίστες τους βλέπουμε.
    .
    Αυτή πως τους ξέφυγε από υποψήφια?

  5. ENA ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΑΡΘΡΟ

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=463350&h1=true
    «Περί αυγών, φασισμού και άλλων δαιμονίων»
    Ειρήνη Ι. Πιτσόλη ,Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

    Δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτή τη σκηνή: Ήμουν στην Εκτη Δημοτικού και μόλις ο πατέρας μου, μου είχε χαρίσει έναν πολύ όμορφο και σπάνιο χάρακα που του είχε φέρει ένας φίλος από το εξωτερικό για το μάθημα της γεωμετρίας. Μια συμμαθήτρια μου αρκετά πιο σωματώδης και «στιβαρή» από εμένα, που καθόταν στο πίσω θρανίο μου είπε «Πιτσόλη δώσε μου τον χάρακά σου, μου ανήκει». Αρνήθηκα. Τότε προκειμένου να με πείσει με «δημοκρατικές διαδικασίες» να της χαρίσω τον χάρακα που είχε λιμπιστεί, άρχισε να μου τραβάει τα μαλλιά και να με χτυπάει στην πλάτη. «Δώσε μου τον χάρακα σου είπα»! (Το αυγό της κότας). Οι άλλοι συμμαθητές μου παρακολουθούσαν αμέτοχοι. (Το αυγό της πάπιας).

    Συνέχισε να με χτυπάει και να μου τραβάει τα μαλλιά έως ότου εξοργίσθηκα σήκωσα τον χάρακα και της είπα: «Αν δεν σταματήσεις αμέσως θα σου φέρω τον χάρακα στο κεφάλι». Εκείνη ακριβώς την στιγμή που έλεγα αυτά με υπερυψωμένο το χέρι, μπήκε στην τάξη ο δάσκαλος που ήταν ένας πολύ δημοκρατικός και φιλελεύθερος άνθρωπος που αγαπούσα και θαύμαζα πολύ. Απ’ αυτούς που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο. Έγινε έξαλλος μαζί μου. «Τι είναι αυτά που κάνεις Ειρήνη; Αυτό είναι φασισμός. Σου αρέσει αν εγώ χρησιμοποιήσω τον χάρακα μου για να σε χτυπήσω γι’ αυτό που έκανες»; Και αφού μου είπε να ανοίξω το χέρι μου, μου έδωσε ένα μικρό χτύπημα με τον χάρακα για να μου δείξει τι εννοούσε. Ήθελα να πεθάνω. Ντράπηκα πολύ αλλά και ένιωσα να με πνίγει η αδικία. Ήθελα να του φωνάξω τι έγινε και να σηκωθώ να φύγω απ’ την τάξη. Παρόλα αυτά δεν έκανα τίποτα. Κατέβασα το κεφάλι και άρχισα να κλαίω σιωπηρά. (Το αυγό της στρουθοκαμήλου).

    Στην πορεία των χρόνων βρέθηκα αντιμέτωπη με πάρα πολλές τέτοιες απείρου κάλλους σκηνές. Είδα μαμάδες να ουρλιάζουν στα παιδιά τους ακόμα και μέσα στον δρόμο. Έμαθα για συζύγους που χτυπούσαν τις γυναίκες τους. (Το αυγό του κόκορα). Και προσπαθούσα να αντιδράσω γιατί στο μεταξύ είχα γίνει λιγότερο ευάλωτη και περισσότερο θαρραλέα.

    Και είχα πάψει πια να παριστάνω την στρουθοκάμηλο. Παρόλο που οι άλλοι γύρω μου φαίνεται ότι δεν είχαν πάψει να παριστάνουν την κότα, τον κόκορα ή την πάπια. Και κάθε φορά σκεφτόμουν: «Αυτό είναι φασισμός». Γιατί φασισμός δεν είναι μόνο η πολιτική που ακολούθησε ο Χίτλερ, ο Παπαδόπουλος και οι νοσταλγοί τους.

    ● Φασισμός είναι όταν ένας σύζυγος χτυπάει την σύζυγο του για να την «συμμορφώσει».
    ● Φασισμός είναι όταν ένας πατέρας χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι και ουρλιάζει «Αυτό που λέω εγώ θα γίνει».
    ● Φασισμός είναι όταν μια μητέρα δεν ακούει τα παιδιά της, δεν αφουγκράζεται τις ανάγκες τους, δεν σέβεται τις επιθυμίες τους , δεν τα ενθαρρύνει να εκφραστούν γιατί είναι πολύ «απασχολημένη» για να τα κάνει όλα αυτά και προσπαθεί να επιβληθεί με φωνές και επιπλήξεις.
    ● Φασισμός είναι όταν ο ένας από τους δύο γονείς υιοθετεί το ξύλο και τις άλλες μορφές βίας (ψυχολογική) ως παιδαγωγική μέθοδο παριστάνοντας τον κόκορα ή την κότα ανάλογα, και ο άλλος απλά παρακολουθεί αμέτοχος παριστάνοντας την πάπια ή την στρουθοκάμηλο. Ακόμα χειρότερα βέβαια αν τις ίδιες πρακτικές ακολουθούν και οι δύο γονείς.
    ● Φασισμός είναι όταν ο δάσκαλος ξεχνάει ότι ο ρόλος του είναι να διαμορφώσει υγιείς και ολοκληρωμένες προσωπικότητες και εκμεταλλεύεται την έδρα του μόνο για να επιβάλλει τις απόψεις του, κάνει διακρίσεις και φέρεται με απολυταρχικό τρόπο.
    ● Φασισμός είναι και όταν οι μαθητές απομονώνουν ή και ασκούν βία εναντίον των συμμαθητών τους όταν αυτοί δεν τους «αρέσουν» γιατί διαφέρουν από την μάζα.
    ● Φασισμός είναι όταν ο εργοδότης δεν πληρώνει τους υπαλλήλους του, τους εξοντώνει απειλώντας τους με την ανεργία
    ● Φασισμός είναι όταν ο αστυνομικός ρίχνει χημικά και κροτίδες και κάνει κατάχρηση εξουσίας.
    ● Φασισμός είναι όταν ο δημόσιος υπάλληλος βολεμένος στην μονιμότητα του δεν κάνει σωστά την δουλειά του και αδιαφορεί για τις ανάγκες των ανθρώπων που καλείται να εξυπηρετήσει.
    ● Φασισμός είναι όταν ένα ολόκληρο σύστημα υγείας παίζει με την ζωή και την υγεία χιλιάδων ανθρώπων και δεν τους χορηγεί τα φάρμακα τους.
    ● Φασισμός είναι όταν οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν την δύναμη που τους δίνει η θέση τους όχι για να ενημερώσουν αλλά για να εκβιάσουν, να χειραγωγήσουν, και να επιβάλλουν τις πρακτικές που διατάχθηκαν.
    ● Φασισμός είναι όταν σε ένα πάνελ ή σε μια συζήτηση δεν ακούμε και δεν σεβόμαστε τον συνομιλητή μας, δεν του δίνουμε χρόνο να μιλήσει και ουρλιάζουμε για να επιβάλλουμε τις απόψεις μας.
    ● Φασισμός είναι ακόμα κι όταν παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας όπου μας βολεύει αδιαφορώντας αν θα προκαλέσουμε κυκλοφοριακό χάος, ή αν εμποδίζουμε την πρόσβαση πεζών στο πεζοδρόμιο ή όταν πετάμε απ’ το μπαλκόνι τα σκουπίδια μας επειδή έτσι μας βολεύει αδιαφορώντας για το που και πως θα καταλήξουν. Αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο και το περιβάλλον.
    ● Φασισμός είναι να βλέπουμε έναν άντρα να χαστουκίζει μια γυναίκα μπροστά στις κάμερες και εμείς να «κάνουμε πλάκα», ή να λέμε «εδώ που τα λέμε της χρειαζόταν» γιατί δεν την πολυσυμπαθούμε, λες και καλούμαστε να κρίνουμε το θύμα κι όχι την πράξη.
    ● Φασισμός είναι να αδιαφορούμε για έναν χτυπημένο άνθρωπο στον δρόμο μόνο και μόνο γιατί έχει διαφορετικό χρώμα ή εθνικότητα από εμάς.

    Αν έγραφα όλα τα παραδείγματα που μου έρχονται στο νου, θα χρειαζόμουν πάρα πολλές σελίδες. Είμαι σίγουρη ότι όλοι όσοι θα διαβάσετε τούτες τις γραμμές έχετε έρθει αντιμέτωποι με παρόμοια περιστατικά.

  6. ΓΙΑ ΚΝΙΤΟ-ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΗ

    Φασισμος: Πλανη ή επιλογη;
    16/06/2012 by kseeath in Αντιφασισμός.
    Το φως καιει το φασισμό;

    Μετά το μπουγέλο και τα χτυπήματα του Κασιδιάρη σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή, εναντίον της Ρένας Δούρου και της Λιάνας Κανέλη, πολλοί πίστεψαν ότι όσοι ψήφισαν την νεοναζιστική οργάνωση, “χωρίς να ξέρουν”, τώρα δεν θα το επαναλάβουν, αφού η XA έδειξε το “πραγματικό της πρόσωπο”. Η εκτίμηση αυτή είναι προέκταση μιας άλλης, της σ. Αλέκας, που προέβλεπε καθησυχάζοντας το πανελλήνιο, πριν τις 6 Μάη ότι “μόλις οι φασίστες μπουν στη Βουλή θα βάλουν τις γραβάτες και θα γίνουν κοινοβουλευτικά αρνάκια”. Πάνω κάτω μια παρόμοια επιθυμία εξέφρασε πρόσφατα ο Στάθης προεξοφλώντας ότι το “φως καιει τον Φασισμό!“
    Όσοι σκέφτονται έτσι μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί οι ίδιοι περί τίνος πρόκειται…
    Συνεχεια εδω:

    http://avantgarde2009.wordpress.com/2012/06/16/12/

  7. http://againstthesilence.wordpress.com/2012/06/15/%CE%B7-%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%84%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%86%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-like-%CF%83%CE%B5-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%81%CF%84/
    Η αβάσταχτη ελαφρότητα ενός Like σε ανάρτηση της Χρυσής Αυγής
    by AGAINSTTHESILENCE on 15 JUNE 2012

    Μια είδηση η οποία πέρασε εντελώς στα αζήτητα των ΜΜΕ ήταν το κλείσιμο του ιστότοπου της Χ.Α. από τη wordpress -που προσφέρει δωρεάν την υποδομή και τον διαδικτυακό χώρο. Ίδια τύχη βέβαια είχαν και άλλες αρνητικές ειδήσεις σχετικά με το συγκεκριμένο κόμμα, όπως το ξυλοφόρτωμα μελών του από κάτοικους του Διστόμου, η σύλληψη μέλους της Χ.Α. για διπλό φόνο, η διεύθυνση οίκων ανοχής από τον αρχηγό Μιχαλολιάκο και άλλα νέα που έβλαπταν τη στερεοτυπική εικόνα. Πολλές φορές εμφανίστηκαν υποτιθέμενες αρνητικές διαφημίσεις που λειτούργησαν βοηθητικά στο χτίσιμο αυτής της εικόνας, με τη βία (επικυρωμένη από αισθήματα αυτοδικίας) να αποτελεί μαγνήτη ειδικά για τη νεολαία.

    Παραμένει ένα μεγάλο ερώτημα με πολλές πτυχές, το πώς μια ακροδεξιά οργάνωση με σαφείς ναζιστικές αναφορές (βλ. έμβλημα, πρακτικές, λόγος κλπ.), η οποία πριν λίγα χρόνια βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας φαντάζοντας ως γραφική στα μάτια του μέσου ψηφοφόρου, παίζει αυτήν τη στιγμή κεντρικό πολιτικό ρόλο, καθορίζοντας ακόμη και την πολιτική ατζέντα των εκλογών. Προφανώς, τίποτα δεν είναι τυχαίο, πόσο μάλλον όταν λίγες ως μηδαμινές είναι οι δομικές αλλαγές στην οργάνωση, με τη θέση του γενικού γραμματέα να παραμένει ακλόνητη από την ίδρυση της, με την οικογένεια του να τον πλαισιώνει στοργικά και διαθέτοντας μέλη αμφιβόλου ευστροφίας. Ας αναζητήσουμε λοιπόν ορισμένες εξηγήσεις αναλύοντας τις κοινωνικές διεργασίες που μας έφτασαν σε αυτό το σημείο.

    Αυτό που ζούμε είναι ένα πλέγμα σχέσεων ή μάλλον «μη σχέσεων», διαρρηγμένων από αυτά που μαθαίνουμε ή μας μαθαίνουν ψάχνοντας είτε ένα νόημα είτε μια βαλβίδα εκτόνωσης για ό,τι μας περιβάλλει. Για παράδειγμα, η τηλεόραση δεν είναι απλά ένα χαλαρωτικό για να τρως αργά το φαγητό σου, αλλά ένας δίαυλος εκπαίδευσης για το πώς να ζεις και πώς να σκέφτεσαι. Η έλλειψη χώρων, όπου θα μπορούσαμε να συνυπάρχουμε με τους γείτονες, δεν ορίζει απλώς τη μοναξιά των μεγαλουπόλεων, αλλά δημιουργεί μια πραγματικότητα εγκαθιδρυμένη από την οποία δύσκολα κανείς ξεφεύγει. Μένει η επιλογή επιβεβλημένων ρόλων στους οποίους καταλήγει ο καθένας και η καθεμία για να μην αποκλειστεί κοινωνικά ή απλώς για να επιβιώσει. Δίπλα στα πατροπαράδοτα πρότυπα του ισχυρού άνδρα, της γόνιμης γυναίκας, της δεμένης οικογένειας κλπ., εμφανίστηκε δυναμικά το lifestyle στη δεκαετία του ’90, τελικά όχι για να τα ακυρώσει, αλλά για να τα ενισχύσει. Πλέον δεν ταιριάζει μια αρτηριοσκληρωτική εικόνα στους σύγχρονους χαρακτήρες, αλλά με αργά βήματα όλα αποκτούν μια ελαστικότητα χωρίς να αλλάζει η αλλοτριωμένη υπόστασή τους. Ο ακροδεξιός πολιτικός που εμφανίζεται αξιόπιστος, ο χωμένος σε σκάνδαλα ακλόνητος δημοσιογράφος που μιλάει την γλώσσα του δρόμου, η γυναίκα-γιάπισσα η οποία αποκτά επιτέλους την ανεξαρτησία της ή ο γκέι που συντηρητικοποιείται και γίνεται αποδεκτός αποτελούν νέες μορφές παλιών συμπεριφορών και τρόπων ζωής.

    Φαντάζουν όλα αυτά τόσο περίπλοκα που η καθημερινή μας γλώσσα αδυνατεί να αντιπαρατεθεί μαζί τους. Ζούμε πλέον την εποχή της καθιέρωσης της ατάκας και της φρασεολογίας που είναι κενή από νοήματα, αλλά πληθωρική από υπόρρητες σημασίες. Από έλλειψη σοβαροφάνειας μπορεί να έβριθαν τα περιοδικά του Κωστόπουλου, οι μεταμεσονύκτιες trash εκπομπές και οι ραδιοφωνικές συζητήσεις του Γεωργίου με αγνώστους, αλλά οι ίδιοι οι εμπνευστές αυτών των επικοινωνιακών μέσων διεκδικούσαν μια σοβαρή άποψη για όλα.

    Η πέρασή τους ήταν μαζική και η μόδα φάνταζε πιο αθώα και παραλυτική από ποτέ. Οι ατακαδόρικες φράσεις αντικαθιστούσαν τις εμπεριστατωμένες απόψεις, οι διαφημίσεις κατέλυαν κάθε είδους φαντασία, τα εμπορεύματα κατανάλωναν ανθρώπους και όλα κυλούσαν αντεστραμμένα. Ένα «αθώο» ανέκδοτο για τους Αλβανούς επισφράγιζε έναν αδήλωτο ρατσισμό, η αναπαραγωγή κοινοτυπιών εμφανιζόταν ως ψαγμένη άποψη και η πανεπιστημιακή κατάρτιση σε έναν μόνο τομέα παρήγαγε στενομυαλιά. Ορίστε λοιπόν η νέα εποχή της έλλειψης κριτικού πνεύματος και της μίας και μοναδικής αλήθειας πώς τίποτα δεν αλλάζει, οπότε δεν αξίζει να προσπαθεί κανείς για κάτι. Μια κυνική θέση που εύκολα φτάνει στο επόμενο στάδιο της εχθρικής στάσης προς οτιδήποτε εκπροσωπεί το ριζοσπαστικό ή προς οποιουσδήποτε αλλάζουν με την παρουσία τους την κατεστημένη πραγματικότητα, (βλ. ξένους).

    Η κουλτούρα της ημιμάθειας και της αναζήτησης νέων σωτήρων έπαιρνε σάρκα και οστά. Κάτι όμως έλειπε, ώστε ένα θολό μάγμα να πάρει τη μορφή ενός κοινωνικού σώματος που κατεβαίνει δυναμικά στον δρόμο. Αυτό ήταν η κοινωνική διάχυση με όρους όχι χαβαλέ αλλά υπαρξιακούς. Το δεδομένο ήταν ότι σε επίπεδο πολιτικής προπαγάνδας η Χ.Α. τα προηγούμενα χρόνια τα είχε βρει σκούρα. Είχαν συμβεί αρκετά ευτράπελα με φεστιβάλ να μένουν από ρεύμα μιας και είχαν προκληθεί ζημιές στα πίλερ, αφισοκολλήσεις να κόβονται στη μέση με τους κουβάδες να απαλλοτριώνονται, τρικάκια να μαζεύονται σε λίγες ώρες, γραφεία να αποκτούν τσιμεντένια πόρτα μέσα σε λίγα λεπτά κλπ.

    Όλο εκείνο το κυρίως νεολαιΐστικο κομμάτι στο οποίο αναφερθήκαμε πριν έμενε πολιτικά στο ράφι, είτε γιατί όντως τα πράγματα δεν είχαν γίνει ζόρικα ακόμη, είτε γιατί ασχολούνταν με άλλα. Ποια όμως ήταν αυτά; Μετά από δοκιμές και πειράματα, η ναζιστική οργάνωση βρήκε την απάντηση, βλέποντας το παράδειγμα των συνδέσμων οπαδών και τη χρήση του Διαδικτύου από αυτούς. Το να αναφέρουμε τη μετάλλαξη των περισσότερων συνδέσμων σε ιδιωτικούς στρατούς είναι περιττό μιας και αποτελεί κοινή αντίληψη. Το όχι τόσο προφανές είναι ο προσηλυτισμός μέσω Ιnternet, ανεξαρτήτως απόστασης, με τις οπαδικές μαγκιές, την επίδειξη αντρίλας και την μάγευση της εικόνας στα μάτια της πιτσιρικαρίας που αποζητά την ένταξη σε ομάδες που υπερισχύουν έναντι άλλων. Το πατροπαράδοτο παιχνίδι του πολέμου και των ανταγωνισμών σε μικρογραφία, όπου ένα αθώο αίσθημα αγάπης για ένα έμβλημα μεταβάλλεται σε μίσος και έπειτα σε δίψα για τυφλή βία. Μια γρήγορη βόλτα σε forum, site κλπ. επιβεβαιώνει και την επιτυχία του τρόπου, αλλά και το μέγεθος της περιρρέουσας καφρίλας που κυκλοφορεί.

    Η Χ.Α. δεν αντέγραψε απλώς τα παραπάνω, τα μετέφερε αυτούσια και τα επέκτεινε στη σφαίρα της πολιτικής. Δεν έχει σημασία πότε συμβαίνει τι (ημέρα παιχνιδιού, ραντεβού αντίπαλων οπαδών), όλα συμβαίνουν συνέχεια και η βία κατά πάντων (αδύναμων) κρίνεται ως επιθυμητή και αναγκαία. Το γεγονός ότι πρωτοκλασάτα ονόματα της κερκίδας βρέθηκαν όχι μόνο να είναι υποψήφιοι του κόμματος αλλά να μαζεύουν πολλές ψήφους (π.χ. στη Θεσσαλονίκη ο πρώτος σε ψήφους προέρχεται από κλαμπ του ΠΑΟΚ και ο δεύτερος είναι δηλωμένος οπαδός του ΑΡΗ, για να μην αναφέρουμε τα ονόματα και των τριών μεγάλων ομάδων της Αττικής), αποδεικνύει τις αμφίδρομες σχέσεις των δυο χώρων.

    Σε αυτό το υπόβαθρο δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο εκτός από την άμβλυνση εκείνων των στοιχείων που θα ενοχλούσαν τον μέσο ψηφοφόρο-μικροαστό, όπως οι εξόφθαλμες ναζιστικές αναφορές, οι παγανιστικές αντιθρησκευτικές απόψεις, οι αναφορές στο χουντικό ή ασφαλίτικο παρελθόν κ.α. Ξεκίνησε λοιπόν μια εκστόμιση συνθημάτων-ατακών, είτε άκρως λαϊκιστικών, είτε επικαλλυμένων με μια κλεμμένη από άλλους πολιτικούς χώρους επαναστατική φρασεολογία, που με βάση όλα αυτά που αναφέραμε θα κέρδιζαν απήχηση, την εποχή μάλιστα που τα ΜΜΕ είχαν προλειάνει το έδαφος της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και της πατριδολαγνείας.

    Επανερχόμενοι στην ημιμάθεια, την άγνοια και την γενικευμένη αποβλάκωση, δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο κόσμος δεν αντιλαμβανόταν πώς μια δύναμη που απείχε από κάθε πορεία εργαζομένων/απολυμένων ή γενικότερα κάθε κίνηση εναντίον των μέτρων του μνημονίου, εμφανιζόταν ως έγκυρα αντιμνημονιακή ή πώς, ενώ υπερψηφίστηκε από τα σώματα ασφαλείας (ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται…), εμφανιζόταν ως αντισυστημική ενάντια στο παρηκμασμένο κράτος (που οι ίδιοι οι ψηφοφόροι της Χ.Α. το υπηρετούν επαγγελματικά). Η πανικόβλητη αναζήτηση σωτήρων φαίνεται ότι θολώνει κι άλλο το ήδη θολωμένο μυαλό του «απελπισμένου» που με μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο θα μπρούσε αμέσως να διαπιστώσει την αγάπη της Χ.Α. για τις σβάστικες, το ολοκαύτωμα κλπ. Κι όμως, οι περιπτώσεις ατόμων που είτε ψήφισαν Χ.Α., είτε είχαν δίλημμα μεταξύ αυτής ή ψήφου στην Αριστερά, δεν ήταν λίγες, καθώς δήλωναν άγνοια για το τι στο διάολο σημαίνει ακροδεξιό-εθνικιστικό κόμμα εν έτει 2012!

    Με αυτόν τον τρόπο, διαδικτυακά σχόλια φιλικά προς πρακτικές της Χ.Α. έγιναν ψήφος διαμαρτυρίας, θετικές γνώμες έφτασαν να αποδίδουν σεβασμό σε πρόσωπα που εμπλέκονται σε συμμορίες του υποκόσμου και εξυπνακίστικες ατάκες εντυπωνόντουσαν στο κοινωνικό πεδίο ως δείγματα ντομπροσύνης. Όχι πως θα έλειπαν φιάσκα ή τραγικά λάθη από την πλευρά της οργάνωσης Χ.Α., αλλά αυτά είτε θα αποσιωπούνταν στη δημόσια σφαίρα, είτε θα επικαλύπτονταν από το πνεύμα μιας συγχυσμένης δημοκρατίας που επιτρέπει ακόμη και στους μαχαιροβγάλτες το δικαίωμα να εκφράζονται (συνήθως με λοστούς και σιδερογροθιές). Εξάλλου, ο μύλος του Διαδικτύου όλα τα αλέθει με το χρήστη να διαλέγει τι να πιστέψει και τι να αφήσει να περάσει στη λήθη. Copy-paste, Like, tweet, είναι πρακτικές μιας στρατηγικής η οποία κερδίζοντας έδαφος δεν ψάχνει σε πρώτο βαθμό μάχιμους πολεμιστές αλλά συμπαθούντες, ώστε οποιαδήποτε θεαματική κίνηση να αποτυπώνεται θετικά ή τουλάχιστον όχι αρνητικά, δημιουργώντας ένα ευρύ κοινό για την αποδοχή της. Στην επιλογή «Μου αρέσει» του facebook π.χ. το πεδίο κριτικής είναι περιορισμένο, εμφανίζοντας την απολυτότητα στις απόψεις ως κάτι που έχει θετικό πρόσημο, ασχέτως του τι πρεσβεύει.

    Απέναντι σε όλα αυτά το κατέβασμα της σελίδας wordpress της οργάνωσης ήρθε ομολογουμένως κάπως αργοπορημένα. Εικάζουμε ότι μετά τις εκλογές ενημερώθηκαν για το τι ακριβώς πρεσβεύει η Χ.Α. ή ακόμη η χακερίστικη επίθεση των Anonymous στην κεντρική ιστοσελίδα της παράταξης να λειτούργησε κάπως επικουρικά προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτό δεν σημαίνει ότι το διαδίκτυο εγκαταλείπεται ως ένα άλλο πεδίο προπαγάνδας, καθώς αξίζει να αναφερθεί ότι μια σελίδα στο fb που ηρωοποιεί το χαστούκι του Κασιδιάρη απέκτησε σε μία μέρα πάνω από 4.500 φίλους! Πάντως η στάμπα της Χ.Α. έχει εισχωρήσει τόσο στην πολιτική και κοινωνική ζωή –μια ματιά στα δελτία ή στα παράθυρα των ειδήσεων αρκεί για να πειστεί και ο πιο δύσπιστος– ώστε το Διαδίκτυο να επικαλύπτεται από τον χωροχρόνο που παρέχει η παντοδύναμη τηλεόραση στους ασπόνδυλους εκπροσώπους της X.A..

    Όλα τα παραπάνω αποτελούν μια πλευρά του ζητήματος. Υπάρχει και αυτή του πρωτοφανούς αβανταρίσματος της παράταξης από κάθε μορφή εξουσίας την περίοδο μάλιστα που η δικαιοσύνη εμφανίζεται αμείλικτη απέναντι σε φτωχοδιάβολους, απεργούς, αγωνιστές κ.α. Η συνεχής αναβολή εκδικάσεων υποθέσεων που βαραίνουν μεγαλοστελέχη της Χ.Α. ή η μη απόδοση κατηγοριών σε συμμορίες που επιτίθενται βίαια σε μετανάστες, καθώς και πολλά άλλα γεγονότα ανοίγουν το τεράστιο θέμα της κάλυψης της οργάνωσης από ισχυρά κέντρα εξουσίας. Οι τακτικές για τις οποίες κάναμε λόγο, παρ’ όλη τη σκανδαλώδη εκπόρευσή τους από τα πάνω, δείχνουν να κερδίζουν έδαφος γύρω μας. Σε αυτό το πεδίο λοιπόν πρέπει να απαντηθεί οτιδήποτε ντύνεται τον μανδύα του επαναστατικού κουβαλώντας ό,τι πιο γερασμένο, εμετικό και σάπιο έχει γεννηθεί στην ανθρώπινη πολιτική ιστορία.

    «Συνέβη, επομένως μπορεί να ξανασυμβεί : αυτή είναι η ουσία των όσων έχουμε να πούμε.»
    Primo Levi

    Μπάμπης Κολτράνης

  8. Πάρε και λίγη από Πουτινίστας με Ινδιάνους.
    Φαιοκόκκινη εθνικίστρια? Μπα, ιδέα σου.
    Οχι, δεν είναι αυτοκριτική (η καμήλα την καμπούρα της δεν τη βλέπει):
    “Δεν είναι διόλου τυχαίο που όποιος ακούει
    και κυρίως προσέχει τις φανφάρες εντός κι εκτός χώρας,
    που συνοδεύουν ως ιστορικό δεκανίκι τον κυρίαρχο αστικό λόγο,
    βρίσκει όχι απλώς ομοιότητες αλλά ταυτίσεις μεταξύ ακροδεξιών και αριστεροπροοδευτικάριων ρητόρων”.

    http://bit.ly/LKCTnh

    Τελικά ποιος ήταν ο Κυδωνιάτης ρε παιδιά?

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s