Αφίσα και κείμενο για την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στα εξάρχεια το τελευταίο διάστημα

Εκεί στο κέντρο της Αθήνας, όλοι μιλάνε για τις φασιστοεπιτροπές “κατοίκων” , τους γνωστούς τραμπούκους που βγαίνουν σαν τους βρυκόλακες τα βράδια στην Αθήνα να συνεχίσουν το έργο τους πλήρες εναρμονισμένο με την εθνική αστυνομία. Ένα έργο που πλέον φαίνεται να έχουμε συνηθίσει, βλέποντας το τις περισσότερες φορές να συμβαίνει με  αμηχανία, σε μια χώρα που πλέον ο παραλογισμός έχει γίνει κανόνας. Λίγο πιο κάτω από την πλατεία Αμερικής και τον Άγιο Παντελεήμονα, περνώντας “τα σύνορα” και μπαίνοντας στα εξάρχεια, φαίνεται να ζούμε  την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Κομμάτι της ίδιας εθνικής αφήγησης με άλλους πρωταγωνιστές και κομπάρσους, “τους γνωστούς προστάτες της καθαρότητας”

Αναδημοσιεύω σήμερα ένα κείμενο συντροφισσών/συντρόφων για τα γεγονότα που εξελίσσονται το τελευταίο διάστημα στα εξάρχεια . Τυχαίνει να ήμουν αυτόπτης μάρτυρας σε ένα από αυτά τα γεγονότα, πριν λίγες εβδομάδες σε μια επίσκεψη μου στην Αθήνα. Τα συναισθήματα της οργής και της αηδίας, ίσως και του τρόμου για το τι πρόκειται να επακολουθήσει σε αυτήν την χώρα, μάλλον είναι οι μοναδικές λέξεις που μπορούν να περιγράψουν την κατάσταση.
grassrootreuter 23/10

Κι η νύχτα πέφτει στα Εξάρχεια… Φέρμες, τραμπουκισμοί, παρενοχλήσεις, βιασμοί. Η κατάσταση, λένε, έχει γίνει αφόρητη. Κάτι πρέπει να γίνει. Να βρεθούν οι ένοχοι, να τιμωρηθούν, να καθαρίσει η γειτονιά. Και για να γίνουν τα πράγματα πιο απλά, ο ένοχος μπορεί πάντα να κατασκευαστεί. Οι συνήθεις ύποπτοι είναι πάντα εκεί, όπως και οι αυτόκλητοι δικαστές. Έτοιμοι να συλλάβουν, να δικάσουν, να συνετίσουν. Πέπερ σπρέυ σε νταγκλαρισμένα πρεζάκια, ξύλο σε μετανάστες που μπορεί να σπρώχνουν, ή και όχι, μικροποσότητες, μαζικολαϊκά πεσίματα στις πιάτσες τσιγάρων και ναρκωτικών, ντου σε σπίτια για ελέγχους. Ακραίοι καιροί που απαιτούν ακραία μέτρα.

Ανοίγοντας λίγο το πλάνο. Έλληνες ριζοσπάστες και συντηρητικοί μπορεί να διαφωνούν σε ένα κάρο πράματα. Υπάρχουν όμως και αυτά που τους ενώνουν. Η κουλτούρα του σεξισμού και της ομοφοβίας, η αντι-ιμπεριαλιστική αφήγηση, η νομιμοποίηση του αντι-αλβανικού λόγου, η αντι-μακεδονική και αντι-τουρκική συνωμοσιολογία και πρακτορολογία, ο αντισημιτισμός, αριστερός ή δεξιός, ο ιερός τρόμος μπροστά στο αναπαριστάμενο ως άρρωστο σώμα του τοξικοεξαρτημένου και του νευροδιαφορετικού. Οι κοινοί τόποι της ελληνικής εθνικής κοινότητας, μιας κοινότητας που συγκροτείται μέσα από αποκλεισμούς.

Πίσω στη γειτονιά μας, λοιπόν. Ο αντιεγκληματικός πόλεμος μετρά ήδη κάποια χρόνια. Και τα όπλα του είναι παρμένα και από τον εγχώριο ρατσιστικό λόγο. Βαφτίζουνε ΜΑΦΙΑ τους παραβατικούς τρόπους επιβίωσης των μεταναστών –τριών για να τους στιγματίσουν και να τους δαιμονοποιήσουν. Λένε έξω η πρέζα και εννοούν έξω τα πρεζάκια. Δηλαδή έξω τα ξένα σώματα που απειλούν την υγεία και την καθαρ(ι)ότητα της ελληνικής κοινωνίας. Τα ίδια ακούσαμε, από άλλους βέβαια, και για την κατάληψη της υπατίας, την εκκένωση του εφετείου, τις οροθετικές πόρνες και τα υπόγεια των μεταναστών. Μάλιστα πληροφορηθήκαμε ότι οι τοξικοεξαρτημένοι και οι μετανάστες φέρανε τις βίαιες συμπεριφορές και το σεξισμό στην περιοχή, φαινόμενα που λίγο πριν ούτε τι σημαίνανε δεν ήξεραν στα εξάρχεια. Δεν έλειψαν μάλιστα και οι συκοφαντικές διαδόσεις για δήθεν μικρά κοριτσάκια που πατάνε σύριγγες με ηπατίτιδα και αφηνιασμένους πακιστανούς πωλητές τσιγάρων που βιαιοπραγούν αναμεταξύ τους απειλώντας και τους περαστικούς. Κι αν, σύμφωνα με την πατριαρχική αφήγηση, τα αδύναμα κοριτσάκια χρήζουν προστασίας από ετοιμοπόλεμα αρσενικά με παλούκια, τα σώματα των Άλλων, σώματα τεράτων και μιασμάτων, είναι ήδη δικαιολογημένο να δεχθούν βία άσχετα με το τι κάνουν και τι δεν κάνουν.

Για εμάς δεν περισσεύει καμιά & κανείς. Όσοι νομίζουν ότι ικανοποιώντας τα αισθήματα του λαού των εξαρχείων για υγιειονομική πειθαρχία θα τον παρασύρουν στο δρόμο της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης, το μόνο που κάνουν είναι να τρέφουν επικίνδυνες αυταπάτες, αν δεν φλερτάρουν ήδη ανοιχτά με τα ιδεώδη του εθνικού κορμού. Για εμάς ασφαλής δεν είναι ένας χώρος που αναπαράγει τους κυρίαρχους αποκλεισμούς. Ένα ιατρείο που δεν θα προσφέρει καθαρές σύριγγες και προφυλακτικά σε τοξικοεξαρτημένους, για παράδειγμα, όσο αυτοοργανωμένο και να είναι, κάνει ακριβώς αυτό. Αναπαράγει τον κυρίαρχο αποκλεισμό του Άλλου. Πραγματικά ασφαλείς χώρους μπορούμε να δημιουργήσουμε μόνο με τους αγώνες μας ενάντια στα προνόμια και τα συμφέροντα της ελληνικής εθνικής κοινότητας. Η θέση μας δίπλα στους μετανάστες και τους τοξικοεξαρτημένους που δέχονται επιθέσεις είναι αδιαπραγμάτευτη. Στα εξάρχεια και παντού.

Advertisements

One thought on “Αφίσα και κείμενο για την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στα εξάρχεια το τελευταίο διάστημα

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s