Ένας Νεκρός, Νεκροί, Κανένας Νεκρός, Ζωντανοί Νεκροί

του parodiederutopie

Το εθιμοτυπικό ξέσπασμα μετά από κάθε πράξη βίας προερχόμενη από το κράτος ή τους φασίστες, δυστυχώς δε με αγγίζει σε αυτήν την περίπτωση. Και αυτό, γιατί πλέον έχουμε έναν νεκρό από αναγνωρισμένο μέλος της Χρυσής Αυγής, που συνελήφθη και το ίδιο επέλεξε να χρωματίσει την πράξη του ομολογώντας την πολιτική του τοποθέτηση. Ακριβώς αυτή η ομολογία είναι που δικαιώνει το χυμένο αίμα μεταναστών, αγωνιστών και ομοφυλοφίλων που τόσα χρόνια σάπιζε χωρίς να αποσπά στοιχειώδη προσοχή από μια κοινωνία που στα μουλωχτά αλλά δομικά αποδέχεται κυρίαρχα φασιστικά ιδεολογήματα και πρακτικές που βρίσκουν τον εκφραστή τους στη Χρυσή Αυγή.

naxevromiseiΘυμάμαι όμως ένα μέρος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του αντιφασιστικού χώρου, που χρόνια πριν την εκλογική άνοδο του νεοναζισμού καλούσε σε θεσμική απομόνωση της Χρυσής Αυγής και ποινικοποίηση της ιδεολογίας και δράσης της. Τότε, οι ντούροι κομμουνιστές, ντούροι αναρχικοί, ντούροι αριστεροί, επέμεναν πως σε τέτοια φαινόμενα η απάντηση οφείλει να είναι μόνο κινηματική. Η επίσημη Αριστερά δε, πετούσε χαρταετό ακόμη και μετά την είσοδο των φασιστών στη Βουλή, περιμένοντας πως ο αστικός κοινοβουλευτισμός θα μπορούσε να τους ενσωματώσει όπως ενσωμάτωσε και τους ίδιους στη Βάρκιζα και τη συγκυβέρνηση του 1989. Τα γεγονότα έδειξαν πως το κίνημα δεν ήταν σε θέση να εξαλείψει ούτε καν ένα 0.3% ενώ η Χρυσή Αυγή σήμερα, όχι απλά συνεχίζει ανενόχλητη τη δράση της αλλά έχει αναβαθμιστεί και ως προς τα μέσα που κατέχει χάρη στο κρατικό χρήμα που ρέει πλέον και νόμιμα στα ταμεία της.

Σήμερα, αφού επιβεβαιώθηκαν οι Κασσάνδρες όπως θα έπρεπε να είναι η σωστή εκδοχή της φράσης και έπιασε τόπο η κατάρα του Απόλλωνα, εκείνο το άλλο κομμάτι που κυνηγούσε δάφνες και παράσημα αγωνιστικότητας αναγνωρίζει – όπως συνηθίζει τα τελευταία 95 χρόνια – τη λάθος εκτίμησή του και μετρά θύματα και απώλειες. Απώλειες οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στα μέλη του αλλά και σε όλα τα αγωνιζόμενα άτομα και κάθε Άλλο που φαντάζει εμπόδιο στο όραμα ενός καθαρού εθνικού κορμού που θα γαμάει, θα δέρνει, θα μουγκρίζει και θα επιτίθεται σε κάθε έννοια διαφορετικότητας.

Η λίστα των θυμάτων δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στα πολιτικά γραφεία και την κοινωνία. Και αυτό επειδή η οργή των νεοναζί και των ομοϊδεατών τους τόσο σε αστικά όσο και σε λούμπεν μορφώματα, δεν περιορίζεται μόνο στο τσάκισμα των αγωνιστικών πόλων αλλά περιλαμβάνει και ένα ευρύτερο κυνήγι μαγισσών με πολύ ταπεινότερα κριτήρια τα οποία ξεκινούν μεν από το έθνος αλλά επεκτείνονται στη θρησκεία, τη σεξουαλικότητα, το φύλο, την αισθητική. Η Χρυσή Αυγή δε φαντασιώνεται γενικά και αόριστα ένα έθνος αλλά ένα έθνος με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και σύνθεση και με βάση αυτό κόβει και ράβει.

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, είναι επιτακτική ανάγκη το ξεπέρασμα αγκυλώσεων και ιδεολογημάτων που εμποδίζουν τόσο την άμυνα όσο και τη θεσμική ή μη αντιμετώπιση του φασισμού. Κάθε προσπάθεια να αποσυνδεθεί το υποκείμενο από τις εθνικές, θρησκευτικές ή σεξουαλικές του – έστω αδόκιμα – ιδιαιτερότητες επιταχύνει τον εκφασισμό προς κάθε δυνατή κατεύθυνση που αυτός μπορεί να ακολουθήσει. Οι ιδέες περί συγκρότησης ενός ομοιόμορφου υποκειμένου με περιορισμούς στο δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης και αυτοδιάθεσής του, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από την ομοιογένεια και τον ολοκληρωτισμό που επιφέρουν οι αντιλήψεις περί φυλής.

Εβραίος χωρίς Ιουδαϊσμό, Μουσουλμάνος χωρίς Ισλαμισμό, ομοφυλόφιλος χωρίς σεξουαλική έκφραση, σοσιαλιστής χωρίς ισότητα, αναρχικός χωρίς ελευθερία δε μπορούν να σταθούν. Ακόμη και αν υπάρξει κάποιο διαζύγιο κατά περίπτωση ανάμεσα στα δυο μέρη, η επίδραση του ενός στο άλλο είναι αδιαμφισβήτητη. Η υπαγωγή λοιπόν όλων αυτών των διαφοροποιήσεων σε μια τάξη, σε ένα κόμμα, σε μια συλλογικότητα με στόχο την ομογενοποίησή τους, δε διαφέρει σε τίποτα με τη δημιουργία μιας μαύρης φάλαγγας στη βάση του εθνικισμού.

Σε συνθήκες ασφυκτικές και περιχαρακωμένες όπως οι παραπάνω, το ζήτημα της βίας είναι ένα πολύ επικίνδυνο. Όσοι ξενίζουν με την καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται, θα μπορούσαν απλά να συνειδητοποιήσουν ότι ένας τέτοιος αφορισμός στέκει μόνο όταν δεν αφήνει το κράτος, τους φασίστες και τις δυνάμεις καταστολής εκτός. Επειδή όμως οι περισσότεροι ετοιμοπόλεμοι λεβέντες και λεβέντισσες δεν συγκαταλέγονται μεταξύ των πιθανών στόχων ή θυμάτων ολοκληρωτικών ή και συντηρητικών ιδεολογημάτων και πρακτικών, ούτε στέκονται ουσιαστικά μάχιμοι απέναντί τους, καλό θα ήταν να μαζευτούν και να συνειδητοποιήσουν τον κίνδυνο που διατρέχουμε όλοι εμείς που έχουμε υποστεί τη διάχυτη ρατσιστική και σεξιστική βία αν ανοίξει ο κρουνός αυτός και αποκτήσει ιδεολογικοπολιτικό άλλοθι.

Σε συνθήκες ανώριμες και σε μια κοινωνία που τα φοβικά της σύνδρομα είναι βαθιά ριζωμένα, αλίμονό μας αν απελευθερωθούν τα εκδικητικά ένστικτα του καθενός και με ένα ιδεολογικό επιστέγασμα βρουν τη δικαιωμένη έκφρασή τους. Ακριβώς επειδή έτσι έχει η κατάσταση, νομοσχέδια όπως το αντιρατσιστικό που τόσο κυνηγήθηκε από κάποιους ακροαριστερούς και κάποιους κομμουνιστές και πρωτοβουλίες που θέλουν τη Χρυσή Αυγή εκτός νόμου, δεν είναι ζητήματα αλλά βασικά αιτήματα όποιου θέλει να προστατεύσει τη διαφορετικότητα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και όχι απλά να καρπωθεί πολιτικά οφέλη μέσα από την επαναφορά διπόλων και μανιχαϊστικές μάχες.

Έτσι, ο νεκρός Παύλος Φύσσας που για τους τυχοδιώκτες έχει γίνει ήδη Παύλος, δεν είναι αντικείμενο ενδοπαραταξιακών παζαριών αλλά ένας ακόμη νεκρός που στιβάζεται πάνω σε ένα σωρό θυμάτων ανεξαρτήτως του αν χτυπάει ακόμη ή όχι η καρδιά τους. Γιατί όταν στερείσαι το δικαίωμα στην ύπαρξη και γδύνεσαι από την αξιοπρέπειά σου, όταν τρως κλωτσιές επειδή είσαι Ρομά και παίζεις ακορντεόν χαλώντας τη μόστρα των καταστηματαρχών, όταν τρως ξύλο επειδή βγήκες παγανιά στο Γκάζι ή πήγες για μια παράσταση στο Χυτήριο, όταν δικάζεσαι επειδή είσαι Εβραίος και μάλιστα αγωνιζόμενος, μόνος δρόμος είναι η δηλωτική διεκδίκηση του χώρου σου από όλους αυτούς που επιχειρούν να στον στερήσουν. Όποιοι και αν είναι αυτοί.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s