Οι Είλωτες της Σκάλας Λακωνίας

Οι εκκωφαντικές σιωπές της Αριστεράς

eilwtes-skalas28jul14

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Η Σκάλα είναι μια μάλλον άσχημη κωμόπολη χτισμένη στη δεξιά όχθη του Ευρώτα, λίγο πριν το ιστορικό ποτάμι βγει στη θάλασσα. Η περιοχή έχει πολλά νερά για πότισμα. Μέσα στη Σκάλα πηγάζει κι ο Βασιλοπόταμος, ένας πλούσιος παραπόταμος του Ευρώτα, χαμηλότερα είναι η λιμνούλα Βιβάρι, που κάποτε τα ψάρια της τα νέμονταν η βαλιντέ Σουλτάνα. Στο παλιό αναγνωστικό της Ε΄Δημοτικού, που τώρα έγινε συλλεκτικό κομμάτι, υπήρχε ολόκληρο ανάγνωσμα για τον προσχωσιγενή αυτόν κάμπο που από πριν τα μέσα του περασμένου αιώνα ήταν κατάφυτος από ορυζώνες όπου δούλευαν σκληρά οι παππούδες κι οι γιαγιάδες πολλών σημερινών κατοίκων. Η περιοχή λοιπόν ήταν πάντα γόνιμη, καλλιεργείται και σήμερα εντατικά με διάφορα αγροτικά προϊόντα, ακόμη και με υδροπονία, μέχρι πρόσφατα ευημερούσε οικονομικά και είχε αναπτύξει κάποια κουλτούρα ατομικής καλοπέρασης, που τη συναντάμε στις νεόπλουτες, χωρίς ισχυρή τοπική παράδοση παιδείας, περιοχές της πατρίδας μας. Τα οικολογικά προβλήματα που σχετίζονται με την υπερκαλλιέργεια, την υπερλίπανση, την υπεράντληση του νερού και την επακόλουθη αλάτωση του εδάφους από την αναπόφευκτη εισδοχή των νερών της θάλασσας, δεν λείπουν από την περιοχή, που σε τίποτα σχεδόν δεν θυμίζει πως είναι κληρονόμος των τραγουδισμένων ομηρικών πληθυσμών «οι τ΄ αρ᾽ Αμύκλας είχον Έλος τ’ έφαλον πτολίεθρον..» (Ραψ. Β΄).  Οι ντόπιοι δεν μπορούν να δουλέψουν μόνοι τα χωράφια τους, χρειάζονται εργάτες και βρήκαν δουλοπάροικους, τους 800 Πακιστανούς μετανάστες που έφτασαν μέχρι εκεί, ζητώντας αυτό που ο Θεός των Ορθοδόξων αναγνωρίζει στα πιο αγαπημένα παιδιά του, τους ‘ξένους’, ως απόλυτο δικαίωμα, μια θέση κάτω από τον ήλιο της γης που κατασκεύασε.

Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αποδίδουν την ονομασία των δούλων της Λακωνικής, των Ειλώτων (Εικ. από κόμικ των Βέλγων Liliane & Fred Funcken), στο Έλος του οποίου οι κάτοικοι αντιτάχθηκαν σθεναρά στην εισβολή των Δωριέων και έγιναν τελικά δούλοι τους. Το Έλος πάλι, θα ονομάστηκε έτσι από τους βάλτους των εκβολών του Ευρώτα.  Αν παραβλέψουμε πως οι Αμύκλες μετονομάστηκαν σε (εθνικώς ύποπτον) Σλαβοχώρι ή Σκλαβοχώρι (κάτι που πάλι παραπέμπει στο «έθνος των Σκλαβηνών» του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου, όπως τα έγραφε για το γιό του το Ρωμανό) και το Έλος σε Ντουραλή, υπάρχει κάτι σταθερό σχεδόν διαχρονικά στην περιοχή. Δούλους είχε εδώ η αρχαία Λακεδαίμων, δούλους και η ρωμαϊοχριστιανική μετεξέλιξή της, δηλαδή το Βυζάντιο, οπότε η ζωή στην περιοχή συνεχίστηκε ακατάπαυστα λόγω θέσης και φυσικού πλούτου, δούλους έχει και το σημερινό Έλος και η γειτονική του Σκάλα. Ενδεικτικά για το τι συνέβαινε σχετικά στους Βυζαντινούς χρόνους στο Μωριά, να αναφέρω πως η Πατρινή αρχόντισσα Δανιηλίδα, πήγε στην Πόλη με φορείο βασταζόμενο από 300 νεαρούς δούλους, και πως στην Πάτρα περί το 805, οι Σλάβοι που την πολιόρκησαν και νικήθηκαν, έγιναν όπως λέει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, δούλοι στα κτήματα του ναού του αγ.Αντρέα. Η δουλεία λοιπόν είναι μια ιστορική σταθερά του χώρου. Υπάρχουν και  ασήμαντα τοπικά φυλετικά αγκαθάκια που διασπούν τη συνέχεια της φυλής, όπως ο Λάκων, σύζυγος ξενοδόχου ιδιοκτήτριας πονηρής εγκατάστασης της πλατείας Αττικής, ένοικος της μπουζούς του Κορυδαλλού, που η όψη και ο σωματότυπός του (δικά του τα ανθρωπόμετρα και τα σταθμά) μπορεί να θεωρηθούν τεκμήριο του καταστροφικού αλλά και γονιμοποιού περάσματος από τη Λακωνία του Ιμπραήμ. Υπάρχουν και κάποιοι απόγονοι των Σλάβων Εζερών και Μηλιγγών, που κατοίκησαν μαζικά τη Λακωνία, στα έλη της και στα βουνά της, στα χρόνια του Βυζαντίου, κάπου από τον 8ο αιώνα. «Μόνοι δε οι Εζερίται και οι Μιληγγοί κατελήφθηκαν υπό την Λακεδαιμονίαν και το Έλος και επειδή όρος εστίν εκείσε μέγα και υψηλότατον, καλούμενον Πενταδάκτυλος (εννοεί τον Ταϋγετο), και εισέρχεται ώσπερ τράχηλος εις την θάλασσαν…» (Κων. Πορφυρογέννητος «Προς τον ίδιον υιόν…»). Αυτοί λοιπόν κληροδότησαν στην περιοχή πολλά τοπωνύμιά τους, και τη χρηστομάθειά τους την ανέλαβε αργότερα εργολαβικά, το ρόπαλο και το μαχαίρι του Αρμένη καλόγερου όσιου Νίκωνα, απεσταλμένου του αυτοκράτορα της Νέας Ρώμης, που δεν έκανε επιεικέστερη διάκριση ούτε στους απόγονους των αρχαίων Σπαρτιατών, που δεν ποθούσαν το άγιο βάπτισμα. Aπόδειξη της συνεχείας της φυλής-ελαφρώς μαλθακοποιημένης-είναι και το γεγονός πως Λάκωνες διανοούμενοι του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος που ξέρουν το δρόμο να διορίζουν με δικαστικές αποφάσεις το γιόκα τους στο Δημόσιο (χωρίς να τους ζητάει σήμερα κανείς το λόγο), την ώρα που απολύουν άλλους, εμπνέονται από την ‘κρυπτεία’, τη θεσμοθετημένη νυχτερινή δολοφονία των πιο ρωμαλέων ειλώτων, στη συγγραφή βαθυστόχαστων ιστορικών δοκιμίων τους, τα οποία παρουσιάζει στο βιβλιόφιλο κοινό  η ευσεβέστατη Λιάνα Κανέλλη η Λακεδαιμονία.

Η Λακωνία είναι πολύ δεξιά στην πολιτική της τοποθέτηση, η Χ.Α. πήρε εδώ το μεγαλύτερο ποσοστό της στις ευρωεκλογές, οι κακές γλώσσες θα πουν πως τάχα έβαλε τη δεξιά χερούκλα του και ο βυζαντινός μιτροφόρος Δεσπότης του Μυστρά. Όμως από τη Μάνη κατάγεται και ο προειρηθείς (περιφραστικώς) φυρερίσκος και εδώ υπάρχει παράδοση αγώνων “εθνικών”. Στα μέρη αυτά έδρασαν τα Τάγματα Ασφαλείας του Λεωνίδα Βρεττάκου, από εδώ ξεκίνησε ο εθνικόφρων άγιος Προκόπης Μενούτης ο τεμαχιστής του λειψάνου του Αγ.Γεράσιμου, δεσπότης Κεφαλονιάς, που εκθρονίστηκε το 1979 με λαϊκή εξέγερση και πέθανε εξόριστος στην Αθήνα, αφού πρώτα πρόλαβε να συνοδεύσει τη σωρό του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Ο Κ.Βουγιουκλάκης (‘Η εθνική αντίσταση στη Λακωνία’, Τροχαλία 2000) καταθέτει για τους Ταγματασφαλίτες της Λακωνίας: «…ξεκίνησαν με τα πιο διεφθαρμένα στοιχεία του νομού. Άνεργους αλήτες λούμπεν μικροκλέφτες, πλιατσικολόγους….Έκαψαν ζωντανούς γέρους, γυναίκες και παιδιά. Βίασαν ογδοντάρες γριές και εφτάχρονα κοριτσάκια. Εκτέλεσαν ή παράδωσαν στους Γερμανούς εκατοντάδες πατριώτες. Έκαψαν και λεηλάτησαν σπίτια, μοναστήρια και εκκλησίες. Βασάνισαν φρικτά και φυλάκισαν ιερωμένους……μέσα σ’ αυτόν το συρφετό της συμφοράς υπήρξαν αξιωματικοί και οπλίτες που δεν βασάνιζαν και δεν λεηλατούσαν….όμως ανέχονταν….αδιαμαρτύρητα».

Επειδή όμως «ου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις», για να μην αδικήσω τη Λακωνία να αντιπαρατάξω στο συρφετό της αγοραίας Εθνικοφροσύνης της, τους πολυάριθμους επώνυμους γενναίους αντάρτες και αντάρτισσες του Πάρνωνα, το Σωτήρη Πέτρουλα, τους αριστερούς και προοδευτικούς πνευματικούς ανθρώπους,  Γιάννη Ρίτσο, Νικηφόρο Βρεττάκο, Κώστα και Σπήλιο Πασαγιάννη, Κώστα Παρορίτη. Θα σταθώ λίγο στις πολλές γυναίκες αγωνίστριες, όπως η καλτ ηθοποιός Ταϋγέτη (Μπασούρη), η τραπεζικός Φρόσω Μυλωνάκου, η ‘καπετάνισα’ Αργυρώ Σταυροπούλου, η ηρωϊκή κομμουνίστρια δασκάλα και αντάρτισσα Αθηνά Μπενέκου,  κόρη του παπα-Χριστόφορου από τη Ζούπαινα.

Κάποιες αναλαμπές πρόσφατα στη Λακωνία γέννησαν ελπίδες, που φοβάμαι πολύ γρήγορα αποδείχτηκαν ή θα αποδειχτούν φρούδες. Η ιστορική εκλογή ως βουλευτή το Μάη του 2012 του γεωπόνου Σταύρου Αραχωβίτη, πρώτου αριστερού βουλευτή Λακωνίας, δεν είχε συνέχεια, αφού τον Ιούνιο η εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ τιμώρησε (!) αυτόν και το κόμμα του με απώλεια της έδρας. Αυτά έχει ο εκλογικός νόμος που η νέα Αριστερά έχει ξεχάσει να ζητήσει την αλλαγή του, τώρα που νομίζει ότι αυτός τη βολεύει. Η αναπάντεχη και αθέλητη ‘αποκάλυψη’, δια στόματος Φύρερ από το ανακριτικό υλικό, πως ο δεσπότης της Σπάρτης Κώστας Σπηλιώτης κουβάλησε τους γέρους ενός ιερού ιδρύματος για να ψηφίσουν τους χιτλερικούς, δεν είχε τη λογική και νόμιμη συνέχεια που θα της έπρεπε. Η Δικαιοσύνη ξέχασε να ερευνήσει κι ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε να θέσει το θέμα επίσημα (το έθεσε μέσω twitter ο πολυμήχανος κ.Παπαδημούλης και ξεμπέρδεψε).  Άλλωστε ούτε για τον προκλητικό αντισημιτισμό, που αναδύεται από την επίσημη ιστοδελίδα της Μητρόπολης Μονεμβασίας και Σπάρτης ενοχλήθηκε ποτέ δημόσια κανείς ντόπιος αριστερός, όπως στοιχειωδώς θα έπρεπε: «“Στη Σπάρτη ο Όσιος Νίκων … την απήλλαξε και από τη μάστιγα των Ισραηλιτών, που με την άσχημη διαγωγή τους επηρέαζαν τον πληθυσμό και αποτελούσαν εμπόδιο στην ηθικοπλαστική προσπάθεια που έκανε ο Νίκων”. Εκτός από την ασημαντότητά μας και ο Ηλίας Κανέλλης το κατήγγειλε στα «ΝΕΑ» (16/12/2013), αλλά η Μητρόπολη δεν αισχύνεται ούτε χαμπαριάζει, όσο ξέρει πως κανείς αντιρατσιστικός νόμος δεν την ακουμπάει. Ελπίζω το ΚΙΣ να επιληφθεί διότι τέτοιες διατυπώσεις γεννούν βαρβαρότητες. Θα ήταν χρήσιμο επίσης το ιστορικό τμήμα κάποιας πανεπιστημιακής σχολής, να καλέσει σε επιστημονικό διάλογο τον μητροπολίτη Σπάρτης να μας εξηγήσει από πότε οι Εβραίοι ήταν «μάστιγα» και γιατί οι ρατσιστικοί διωγμοί γυναικόπαιδων (σαν τη Μαριάμ και τον Ιησού;) από τα σπίτια τους είναι συνεισφορά σε «ηθικοπλαστικές προσπάθειες». Ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία, είναι ωφέλιμο να ταράζονται λίγο τα στάσιμα νερά της επαρχίας, που κανείς δεν τους πετάει ένα βότσαλο, έτσι για να τρομάξει λίγο τα κουνούπια που ζουν εκεί. Με τέτοια θρησκευτική διαπαιδαγώγηση, να γιατί η Χ.Α. δεν έπεσε από τον ουρανό, ούτε είναι σύλλογος παραπλανημένων και δυστυχισμένων ψηφοφόρων της κρίσης.

Ο δεσπότης διέψευσε το Φύρερ, αλλά έμειναν κάποια ερωτηματικά.  Λεπτομέρειες της ακόμη ανοιχτής αυτής υπόθεσης «βίας και νοθείας», που περιμένει ακόμη το βουλευτή που θα τη φέρει στη Βουλή και τον ανακριτή που θα ψάξει να βρει την όποια αλήθεια, μπορείτε να βρείτε στο τοπικό μαχητικό προοδευτικό μπλογκ της Σκάλας «Αυτόνομη πρωτοβουλία ενάντια στη Λήθη», που μας έκανε την τιμή να διαδώσει ένα σχετικό άρθρο μας, δίνοντάς του τον τίτλο: «Νέα για το ελληνικό παπαδαριό και την σχέση τους με τους ναζί της χρυσής αυγής στην Λακωνία».

Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές η μεν Σκάλα (‘Δήμος Ευρώτα’) εξέλεξε δήμαρχο που στηρίχτηκε και από το ΣΥΡΙΖΑ, η δε Σπάρτη δήμαρχο που παλιότερα είχε εκλεγεί δήμαρχος διπλανών χωριών (‘Δήμος Οινούντος’) με το ΚΚΕ!  Όμως αυτά φαίνεται πως δε σημαίνουν σήμερα σχεδόν τίποτα. Ο δήμαρχος της Σπάρτης είχε δώσει και κάποια προεκλογικά διαπιστευτήρια: «..αντιπροσωπεία της Δημ.Ενωτικής Κίνησης Σπάρτης, αποτελούμενη από τον επικεφαλής υποψήφιο κ. Β.Βαλιώτη… επισκέφτηκε το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ.κ. Ευστάθιο και τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ανδρούσης κ.κ. Θεόκτιστο». Επ’ ευκαιρίας να σημειώσω πως ο “κ.κ.” Θεόκτιστος, της πάλαι ποτέ εκλαμψάσης μεσσηνιακής επισκοπής Ανδρούσης, αντικανονικός βοηθός του  κ.Κώστα Σπηλιώτη (κου κου Ευστάθιου), εκλέχτηκε τώρα δεσπότης Φωκίδας, γιατί φαίνεται ότι όσο γερνάει ο μητροπολίτης Σπάρτης τόσο ξανανιώνει και δεν έχει ανάγκη να του πληρώνουμε παράνομα βοηθό. Λέω παράνομα γιατί η “απαρασάλευτη” τήρηση των Ιερών Κανόνων είναι καταστατική και συνταγματική (αρ.3, παρ.1) υποχρέωση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ευτυχώς που το πράγμα λύθηκε έτσι στα μουλωχτά, γιατί με τη βία φαντάζομαι πως κρατιόταν ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην καταγγείλει την αργομισθία. Είναι καμιά εικοσαριά οι «βοηθοί επίσκοποι» που πληρώνουμε, για να βολέψουμε καλογερίστικες μεγαλομανίες, αλλά γενικά για κάθε λογής ένστολο, βρίσκονται λεφτά, με την ανοχή όλων των κομμάτων, σε βάρος των υπολοίπων πολιτών.

Πρόσφατα στη Σκάλα εξεγέρθηκαν οι απλήρωτοι δουλοπάροικοι των πνευματικών τέκνων του (απαθούς και σιωπηλού θεατή του δράματός τους) κρατικού υπάλληλου δεσπότη, που απαγόρευσε πρόσφατα τη χριστιανική ταφή εντιμότατου ενορίτη του, που είχε τελέσει πολιτικό γάμο. Όμως τον υπόδικο για παιδοφιλία αρχιμανδρίτη του όσιο Φώτιο Μ. εφημέριο λίγο βορειότερα της Σκάλας, θα τον κηδέψουν όταν έλθει η ώρα του με παπά και με διάκο, μπορεί και με δεσπότη, και πολύ καλά θα κάνουν, όλοι δικαιούνται, αν το θέλουν, προσευχές στην κηδεία τους.

Θαυμάστε τώρα τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό των φυτειών του πελοποννησιακού Νότου, όπως τον περιγράφει ο Κώστας Ζαφειρόπουλος στην ‘Εφημερίδα των Συντακτών’ (9/7), περιγραφή για την οποία όπως φαίνεται “θ’ αδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη”, για να θυμηθώ τον Καβάφη: «….Τους απαγορεύουν να κάτσουν στην πλατεία και στις καφετέριες, τους απαγορεύουν να πάνε στην παραλία για μπάνιο, να πάνε σε ένα κουρείο ή να νοικιάσουν σπίτια. Οι ίδιοι που τους αποκαλούν “βρομιάρηδες”, τους αναγκάζουν να ζουν κατά δεκάδες σε κοτέτσια, σε αποθήκες και ερείπια, ενώ ταυτόχρονα τους ζητάνε να πληρώνουν 50 ευρώ τον μήνα νοίκι γι’ αυτές τις άθλιες συνθήκες ζωής»…..«Αρκετός κόσμος, αν και όχι φανερά, κυρίως έμποροι και ιδιοκτήτες, θέλουν να λυθεί το “πρόβλημα”, όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος για τους μετανάστες, ούτε γιατί δεν είναι ρατσιστές, αλλά γιατί δεν έχουν εργατικά χέρια για τα πορτοκάλια», ισχυρίζονται κάποιοι κάτοικοι της περιοχής, μέλη της «Αυτόνομης πρωτοβουλίας ενάντια στη λήθη», που κατακρίνουν τη στάση της δημοτικής αρχής και την ηχηρή απουσία ­ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ». Την ίδια παρατήρηση «“Ηχηρή για άλλη μια φορά η απουσία της Αριστεράς στην περιοχή»,  επανέλαβε στην εφημερίδα (23/7) ο καλός δημοσιογράφος, με αφορμή τις τρομοκρατικές και εκδικητικές ομαδικές προσαγωγές δούλων (πάνω από 100) που έκανε λίγο μετά η τοπική Αστυνομία, που στέλεχός της είχε καταγγελθεί για άσκηση βίας σε βάρος Πακιστανού, σαν απάντηση στον ξεσηκωμό τους. Υπάρχει κάτι νόμιμο και ηθικό σε όλα αυτά; Που είναι η εποικοδομητική παρέμβαση, που είναι οι προτάσεις, που είναι η ηθική της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Σημειώνω και ένα σχόλιο του καλού τοπικού μπλογκ, μιας σπάνιας ριζοσπαστικής συλλογικότητας της υπερσυντηρητικής ελληνικής επαρχίας, που πολεμάει τη λήθη, σχετικά με το δήμαρχο του ‘Δήμου Ευρώτα’, που «…έλαβε την στήριξη και του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από το δίκτυο πολιτών, κάτι για το οποίο είχαμε προειδοποιήσει και πριν τις εκλογές ». Αξίζει νομίζω να διαβάσει κάποιος αυτήν την προειδοποίηση.

Τελειώνοντας αναρωτιέμαι. Γιατί σιωπά ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και για την καλύβα του μπαρμπα-Θωμά; Τηρεί τους νόμους της σικελικής ομερτά, που βασιλεύουν στα Κωσταλέξια, στις Μανωλάδες και στα Δουνέικα της αγνής νεοελληνικής υπαίθρου; Ακολουθεί κάποια μυστηριώδη στρατηγική για να ανατρέψει τη Δεξιά καλλιεργώντας τις δεξιές αρετές της συνενοχής, του ‘δε βαριέσαι’ και του ‘κοίτα τη δουλειά σου, εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα’; Θέλει ψήφους ευσεβών δουλοκτητών κι αν τους θέλει, υπάρχει περίπτωση να τους πάρει, όσο υπάρχουν η Χ.Α, οι ΑΝΕΞΕΛ και η ΝΔ; Σκέπτεται σαν κουτοπόνηρος κοντόθωρος μικρομαγαζάτορας, με όρους ευκαιριακής πελατείας και όχι σα δύναμη Διαφωτισμού και αλλαγής συνειδήσεων και καταστάσεων; Με ποιο όραμα ο ΣΥΡΙΖΑ, που ακολουθεί δυστυχώς την εύκολη οδό των στοχαστικών προσαρμογών, θα συσπειρώσει τους πολίτες, πως θα αφυπνίσει τον καλό εαυτό τους, που σήμερα κρύβεται μέσα στη βαρβαρότητα και στην ανάγκη; Εκείνο το σοφό του Ηλία Ηλιού, που παπαγάλισε κάποια στιγμή ο πολύπειρος Παπαδημούλης, «θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα», πόσο εύκολα πετάχτηκε στα σκουπίδια!

ΥΓ
«Νίκων, η ντροπή της Σπάρτης»

«Αρνείται κηδεία Κροκεάτη ο δεσπότης Σπάρτης»

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s