Γιατί όταν ο αντισιωνισμός μιλάει για το ισραήλ στοχεύει πάντα στους εβραίους. (και στην Ελλάδα στους έλληνες εβραίους)

Σημείωση του grassrootreuter: το άρθρο αυτό στάλθηκε από συντρόφ@ αναγνώστ@ του μπλοκ με αφορμή κείμενο της κίνησης «απελάστε τον ρατσισμό» που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ που στοχοποιεί το μπλογκ του αμπραβανέλ αλλά και το Μπένγιαμιν κοντι, για άρθρα τους που κριτίκαραν την στάση της εν λόγω ομάδας. 

Αν και γνωρίζουμε ότι οι έλληνες αντισημίτες έχουν απίστευτο θράσος, ποτέ δεν χάνουν την ικανότητα να μας εκπλήσσουν με την έκταση του μίσους τους, το πάθος τους να στοχοποιούν εβραίους κι εβραίες για ότι αναπαριστούν ως αρνητικό σε αυτόν τον κόσμο, από την καπιταλιστική κρίση ως τα τσουναμι. Εν τέλει για τους αντισημίτες πρόβλημα αποτελεί η ίδια ύπαρξη των εβραίων στον κόσμο γι΄αυτό και στοχοποιούν το Ισραήλ όχι σαν κράτος, αλλά σαν τον εβραίο ανάμεσα στα κράτη.

Η αυτοάμυνα των εβραίων απέναντι σε αντισημιτικές επιθέσεις σε συναγωγές ονομάστηκε πρόσφατα από ομάδες της ελληνικής αριστεράς, επίθεση “γάλλων εβραίων φασιστών” σε άραβες μετανάστες/τριες. Αυτή η είδηση με αυτό το σχολιασμό προβλήθηκε από ομάδες όπως το κυριακάτικο σχολείο μεταναστών και το Κεερφα, που η θέση τους για το κράτος των επιζώντων της shoah και των απογόνων τους είναι ίδια πάνω-κάτω με αυτή της άκρας δεξιάς. Δεν μας κάνει εντύπωση το ρατσιστικό καθεστώς αλήθειας που χτίζουν.Το ελληνικό βλέμμα τους ψάχνει και βρίσκει πάντα το ρατσισμό στις μειονότητες. Γνωρίζουμε το διαδεδομένο μύθο στην ελαρ/ελαν για τους “ενσωματωμένους αλβανούς χρυσαυγίτες που κάνουν πογκρόμ”, για τους “αλβανούς εθνικιστές που διαφθείρουν την ελληνική νεολαία πουλώντας ναρκωτικά στα εξάρχεια”, για τους μουσουλμάνους ομοφοβικούς κοκ. Εννοείται βέβαια ότι οι εβραίοι/ες που προστατεύουν τους εαυτούς τους είτε σε ομάδες αυτοάμυνας και αντεπίθεσης στις χώρες της διασποράς, είτε ως στρατιώτες του ΙDF στο ισραήλ δέχονται το μεγαλύτερο μένος. Το να ελέγξουμε τις πολιτικές τους τοποθετήσεις δε μας ενδιαφέρει γιατί δε βλέπουμε τους/τις μετανάστες/τριες ούτε τους εβραίους/ες ως επαναστατικά υποκείμενα που θα ικανοποιήσουν τις ουτοπίες μας, αλλά ως στιγματισμένες μειοψηφίες που προσπαθούν να επιβιώσουν σε εχθρικές, ομογενοποιημένες κοινωνίες, αυτός είναι και ο λόγος άλλωστε που στηρίζουμε το Ισραήλ. Είναι το μόνο κράτος που οι εβραίοι/ες είναι πλειοψηφία, άρα δε θα υποστούν δίωξη για την ταυτότητα τους, δηλαδή αντισημιτισμό.

Αλλά ας δούμε λίγο περισσότερο την ερμηνεία της έκφρασης “γάλλοι εβραίοι φασίστες”. Ταιριάζει απόλυτα με την ιστορική αντισημιτική ρητορική. Οι Εβραίοι/ες μεταξύ άλλων στοχοποιούνται από τους αντισημίτες σαν την πηγή, το χειρότερο εκφραστή των διαστροφών, των υπερβολών των εκφυλιστικών στοιχείων των δυτικών κοινωνιών. Αποδίδουν και προβάλλουν σε αυτούς ότι ορίζουν ως χειρότερο στοιχείο του μοντερνισμού. Γι’ αυτό οι Εβραίοι/ες αναπαρίσταται ως ο πιο αμείλικτος φορέας του ρατσισμού, της αποικιοκρατίας, των καπιταλιστικών σχέσεων εξουσίας σε παγκόσμια κλίμακα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο υπονοούν ότι η πρωτοπορία του γαλλικού αντι-μεταναστκού και αντι-μουσουλμανικού αισθήματος είναι οι γαλλοι/ίδες εβραίοι/ες, όπως το Ισραήλ γι’ αυτού/ες είναι το πιο “φασιστικό και παράνομο” κράτος στον κόσμο. Βέβαια η ίδια η δομή της όρασης των ελλήνων αριστερών είναι ταυτόχρονα τόσο ρατσιστική που δε βλέπει την επίθεση στη συναγωγή και όσους βρίσκονταν μέσα ως το πρόβλημα, αλλά εστιάζει στην ταξινόμηση των θυτών με βάση την καταγωγή. Με άλλα λόγια τείνουν να έχουν την ίδια οπτική με το γαλλικό εθνικό κορμό, δηλαδή να μη βλέπουν το πρόβλημα του ρατσισμού και του αντισημιτισμού της γαλλικής κοινωνίας, αλλά αντίθετα στη σύγκρουση μειονοτήτων με δίπολα που κατασκευάζονται και ανακατασκευάζονται ανάλογα με τις προνομιακές εθνικές τους ανάγκες. “Μουσουλμάνοι vs Εβραίοι”, “Εβραίοι vs μετανάστες”, “Τούρκοι vs Κούρδοι”κλπ με το λαϊκό κράτος της γαλλίας να αναγνωρίζεται ως ο «ουδέτερος ρυθμιστής» της μισαλλοδοξίας των Άλλων. Κατ’ αυτό τον τρόπο η πατρίδα του ντριμόν, του μωράς, του στρατηγού πεταίν και της λεπέν, η χώρα που επεξεργάστηκε περισσότερο από κάθε άλλη στην Ευρώπη, μαζί με τη ρωσία το μοντέρνο φυλετικό αντισημιτισμό, ψάχνει να βρει το πρόβλημα, όχι στους γάλλους γάλλους, άλλα πρωτίστως στους μουσουλμάνους γάλλους, στους γάλλους αλγερινής καταγωγής κοκ. Είναι πραγματικά αστείο όλο αυτό το δίπολο “εβραίοι/ες vs μεταναστών/τριών” για όσους/ες γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι/ες γαλλοεβραίοι/ες κατάγονται από τη βόρεια Αφρική, τις πρώην γαλλικές αποικίες και τρώνε ρατσισμό και ως βορειοαφρικανοί/ες και ως εβραίοι/ες.

Ο αντισημιτισμός είναι το αρχέτυπο κάθε ρατσισμού, είναι ριζωμένος βαθιά εδώ και αιώνες και γύρω από αυτόν έχει χτιστεί νοηματικά ο σύγχρονος πολιτισμός, εκφράζεται από ΄πληθυσμούς κι άτομα κάθε εθνότητας και θρησκείας. Μια από τις μορφές του είναι και ο φιλοσημιτισμός που εργαλειοποιεί τη συμπάθεια προς τους εβραίους για να εκφράσει το ρατσιστικό ή εθνικό μίσος σε κάποιους άλλους. Για μας στόχος είναι να μην μπορεί να γίνει ποτέ ξανά οποιαδήποτε αντισημιτική επίθεση από τον/την οποιο(α)δήποτε. Φυσικά ως ανθέλληνες αντιφασίστες που ζούμε στον ελληνικό βούρκο κεντράρουμε πρώτιστα στον αντισημιτισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Ας μιλήσουμε λίγο ακόμα όμως για το κυριακάτικο σχολείο μεταναστών, αυτό το πατροναριστικό «αντιρατσιστικό» μόρφωμα της μέλλουσας κυβερνώσας αριστεράς του Σύριζα, που παραμένει αρκετά ελληνοπρεπές για να επιμείνει μέχρι τέλος στην ακραία αντισημιτική ρητορική του. Δεν ανέχεται να του γίνεται κριτική, δε λέει να σταματήσει το μονόλογο του μίσους και να σκάσει, δεν το βλέπει σαν μια ευκαιρία αναστοχασμού, αντίθετα απαντάει και καταγγέλλει, περιφρουρεί με αρρενωπό και str8 τρόπο, την ελληνική επαναστατικότητα του μέχρι τέλους. Κι όχι μόνο απαντάει αλλά με ενότητα θεωρίας και πράξης επιβεβαιώνει μια πάγια για μας αλήθεια ότι δηλαδή ο αντισιωνισμός μιλάει για το ισραήλ για να στοχοποιήσει Εβραίους/ες και στην ελλάδα ειδικότερα τους/τις έλληνες/ίδες εβραίους/ες , τους/τις ελάχιστους/ες που ζουν κόμα σε αυτό το βούρκο μετά την εξολόθρευση του 87% του πληθυσμού τους στη shoah. Έτσι όταν το ελληνοεβραϊκό blog abravanel έρχεται και σπάει τη σιωπή και τους ξεμπροστιάζει, το καταγγέλλουν για συκοφαντία και το στοχοποιούν δημόσια με το ίδιο τρόπο που θα το έκαναν και ακροδεξιές εφημερίδες, όπως «στόχος» και ο «ελεύθερος κόσμος». Σαν να λένε δηλαδή ότι δε συγχωρούν με τίποτα όσου/ες έλληνες/ίδες εβραίους/ες κατάφερνουν και ζουν ακόμα εδώ και βγάζουν λόγο για να καταγγέλλουν τη βία των αντισημιτών/τριών ελλήνων/ίδων δεξιών και αριστερών και ιδίως όταν τους ξεμπροστιάζουν για το γεγονός ότι μέσα στην επανάληψη “λευτεριά στην Παλαιστίνη” και την αναπαράσταση του Ισραήλ ως θύτη βρίσκεται πάντα «το θάνατος στους/στις εβραίους/ες

Κάτω τα ξερά σας από τους έλληνες/ίδες εβραίους/ες

Ελλάδα ψόφα.

Με τους/τις μεταναστες/τριες. τους/τις ρομά και κάθε μειονότητα είμαστε μαζί.

κείμενο παρέμβαση του enragé anti-grec

Advertisements

One thought on “Γιατί όταν ο αντισιωνισμός μιλάει για το ισραήλ στοχεύει πάντα στους εβραίους. (και στην Ελλάδα στους έλληνες εβραίους)

  1. Pingback: Οι έλληνες αντισημίτες αντιφασίστες « Abravanel, the Blog

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s