Ισλάμ και ισλαμισμός: ποιον ωφελεί η σύγχυση;

του Marxist Reloaded

“Μετά την κατάρρευση του κρατικού καπιταλισμού και των “εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων” τα οποία είχαν καταρτίσει ένα πρόγραμμα “καθυστερημένης ανάπτυξης” πάνω στη βάση της παγκόσμιας αγοράς, ο χαρακτήρας αυτής της προβολικής σύγκρουσης άλλαξε εκ βάθρων. Στη θέση των κοσμικών αναπτυξιακών καθεστώτων εμφανίστηκε ο αποκαλούμενος Ισλαμισμός, ο οποίος μόνο φαινομενικά λειτουργεί σαν ένα παραδοσιακό θρησκευτικό κίνημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια μεταμοντέρνα κουλτουραλιστική κρισιγενή ιδεολογία ενός μέρους των προ πολλού δυτικοποιημένων ελίτ των Ισλαμικών χωρών, η οποία αναπαριστά το αυταρχικό δυναμικό του μεταμοντέρνου και η οποία έχει εμποτιστεί με την απολύτως μη-Ισλαμική ιδεολογία του Ευρωπαϊκού αντι-Σημιτισμού. Τα τμήματα του κεφαλαίου στην περιοχή τα οποία απέτυχαν στην παγκόσμια αγορά, κήρυξαν τον πόλεμο ενάντια στους Εβραίους ως μια υποδειγματική πάλη ενάντια στην δυτική κυριαρχία.”

Robert Kurz, Ο πόλεμος ενάντια στους Εβραίους

 

Τα περισσότερα λεξικά και εγκυκλοπαίδειες διακρίνουν το ισλάμ ως θρησκευτική παράδοση από τον ισλαμισμό, ως (μοντέρνο) πολιτικό κίνημα (ακροδεξιό κατά την αντίληψή μου) που ερμηνεύει τα ιερά κείμενα του ισλάμ με νέο τρόπο.

Σε όλες τις γνωστές θρησκείες, τα ιερά κείμενα αποτελούν ένα κολάζ από αντιφατικές προτροπές (πχ “αγάπη” σ’ ένα χωρίο, “μίσος” στο επόμενο). Κάποιες προτροπές κυριαρχούν και χαρακτηρίζουν τη θρησκευτική παράδοση, κάποιες ατονούν, λησμονούνται, δεν χαραχτηρίζουν την θρησκευτική παράδοση.

Δεν γνωρίζω αν στο Κοράνι υπάρχει εντολή για κλειτοριδεκτομή στις γυναίκες. Γνωρίζω όμως ότι σε 4οο χρόνια οθωμανικης αυτοκρατορίας τουλάχιστον στη γεωγραφική περιοχή της σημερινής Ελλάδας δεν ακούστηκε τίποτα για κλειτοριδεκτομή.  Επιπροσθέτως, αν και υπάρχουν κάποια χωρία κατά των Εβραίων στο Κοράνι, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί στη θρησκευτική παράδοση του ισλάμ μια προταγματική εστίαση στον αντι-Εβραϊσμό, σε αντίθεση με τον ισλαμισμό.

Διαβάζουμε, για παράδειγμα, στο λήμμα “ιστορία των Εβραίων στην οθωμανική αυτοκρατορία“, στην wikipedia:

“Although the status level of the Jews in the Ottoman Empire may have often been exaggerated, it is undeniable that the tolerance was enjoyed. Under the millet system they were organized as a community on the basis of religion, alongside the other millets (e.g. Orthodox millet, Armenian millet, etc.). In the framework of the millet they had a considerable amount of administrative autonomy and were represented by the Hakham Bashi, the Chief Rabbi. There were no restrictions in the professions Jews could practice analogous to those common in Western Christian countries.[

Ο μοντέρνος αντι-Σημιτισμός (=ναζισμός) χαρακτηρίζεται από την προταγματική συστηματική πρόθεση εξόντωσης των Εβραίων, η οποία παρουσιάζεται ως λύτρωση της ανθρωπότητας από την υποτιθέμενη “παγκόσμια εξουσία των Εβραίων”. Πρόκειται στην ουσία για μια αντικατάσταση της αφηρημένης εξουσίας του κεφαλαίου με την εξουσία μιας ομάδας ανθρώπων, για μια προσωποποίηση των αφηρημένων δυνάμεων που κυριαρχούν στην κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό. Όπως σοφά το θέτει ο μαρξιστής Moishe Postone:

“Όταν εξετάζει κανείς τα ειδικά χαρακτηριστικά που αποδίδει στους Εβραίους ο σύγχρονος αντι-Σημιτισμός – αφαιρετικότητα, αϋλότητα, καθολικότητα,  κινητικότητα – είναι εντυπωσιακό ότι όλα είναι χαρακτηριστικά της αξιακής διάστασης των κοινωνικών μορφών που αναλύθηκαν από τον Μαρξ. Επιπλέον, αυτή η διάσταση, όπως και η υποτιθέμενη εξουσία των Εβραίων, δεν εμφανίζεται ως τέτοια, αλλά με την μορφή ενός υλικού φορέα, του εμπορεύματος”

– “Anti-Semitism and National Socialism”

Αυτός είναι ο αντι-Σημιτισμός που παρουσιάζεται στο μοντέρνο ακροδεξιό κίνημα του ισλαμισμού, και σ’ αυτόν τον τελευταίο συνιστά προταγματική εστίαση. Δεν πρόκειται για τη θρησκευτική παράδοση του ισλάμ, αλλά για εισαγωγή του δυτικο-ευρωπαϊκού ναζιστικού αντι-Σημιτισμού στον αραβικό κόσμο.

Ποιον ωφελεί η σύγχιση ανάμεσα στο ισλάμ και τον ισλαμισμό;

1) Τους διάφορους εθνικιστικούς/ακροδεξιούς/ρατσιστικούς  σχηματισμούς στον δυτικό κόσμο, τους οποίους βολεύει να αποδίδουν τη βαρβαρότητα ενός μοντέρνου ακροδεξιού κινήματος σε μια ολόκληρη θρησκευτική παράδοση. Εξάλλου είναι λογική η αντίθεση (λόγω εθνικισμού) ανάμεσα  σε μια ακροδεξιά και σε μια άλλη διαφορετικής εθνικότητας.

2) Φυσικά, την παραδοσιακή (λενινογενή) αριστερά (του αναρχικού χώρου, έτσι όπως κατάντησε, συμπεριλαμβανομένου), η οποία πως αλλιώς θα υποστήριζε έναν ακροδεξιό σχηματισμό (όπως τη Χαμάς για παράδειγμα) αν αναγνωριζόταν ως τέτοιος και όχι ως μια αθώα θρησκευτική παράδοση?

Για άλλη μια φορά, παραδοσιακή αριστερά και άκρα δεξιά συντηρούνται από την ίδια ψευδή συνείδηση.

Αν και στη θεωρία του Μαρξ υπάρχουν όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε μια κατανόηση της καπιταλιστικής κοινωνίας σε συμφωνία με τις σύγχρονες κατακτήσεις των θετικών επιστημών (βλ. αυτο-οργανωμένα συστήματα, κυψελιδικά αυτόματα κα), όπως καταδεικνύει η μαρξιστική ερμηνεία του Moishe Postone, για παράδειγμα, η παραδοσιακή αριστερά παραμένει προσκολλημένη σε απαρχαιωμένα και αντι-επιστημονικά “εργαλεία σκέψης”, όπως -και κυρίως-αυτό της “ταξικής πάλης”, το οποίο, μεταξύ άλλων, οδηγεί στις άκρως επικίνδυνες συγγενείς μετουσιώσεις της τοποθέτησης των Εβραίων στην θέση της άρχουσας τάξης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διακρίνει κανείς έναν αριστερό από έναν ακροδεξιό.

“With each epoch-making discovery even in the sphere of natural science [materialism] has to change its form… (Engels, Ludwig Feuerbach and the Outcome of Classical German Philosophy, Selected Works, p597)”

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s