Εθνικές εκλογές: να ζήσει η ελλάδα να πεθάνουμε εμείς…

Αφού μας τέλειωσε το εορταστικό-χριστιανικό πάρτι, ήρθε η ώρα να απολαύσουμε το ύψιστο τελετουργικό της δημοκρατίας: τις εκλογές. Μεγάλοι άνδρες μας ζητάνε να ασκήσουμε το δικαίωμα που μας κάνει όλους ίσους και μας καθιστά υπεύθυνους πολίτες μιας ελεύθερης κοινωνίας που ελέγχουν τις ζωές τους και καθορίζουν τις εξελίξεις. Φυσικά, στους πολίτες δεν περιλαμβάνονται όσοι και όσες περισσεύουν στην ελληνική πραγματικότητα, δηλαδή οι μετανάστες/τριες και οι απόγονοί τους, έστω κι αν έχουν γεννηθεί ή ζουν εδώ για δεκαετίες, εφόσον στην ελλάδα κυριαρχεί το ρατσιστικό δίκαιο του αίματος. Αν όμως αυτοί εξορίζονται ξεκάθαρα και βίαια, η ίδια η ταυτότητα του πολίτη συγκαλύπτει τις διακρίσεις, τις ιεραρχίες και τους αποκλεισμούς που συντηρούν μια κοινωνία δομημένη πάνω στον καπιταλισμό, την πατριαρχία και τη λευκή υπεροχή. Γιατί ακόμη κι αν όλοι έχουμε από μία ψήφο, δεν βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά ούτε στο ίδιο ύψος του φράχτη. Τα προνόμια και οι εξουσίες των ελλήνων, των εργοδοτών και των αρτιμελών ετεροκανονικών ανδρών θα συνεχίσουν να ασκούνται επάνω σε μετανάστες, LGBTQ, γυναίκες, ανάπηρους και εργάτες, σε όποιον κι αν ανατεθεί η εξουσία. Όποιος ψηφίζει περιμένοντας την κοινωνική αλλαγή, απλά επιβεβαιώνει το ρητό: οι εκλογές δεν είναι παρά μια παγίδα για μαλάκες.

Εν όψει του πανηγυριού της 25ης Γενάρη εντείνεται το σκηνικό εθνικού διχασμού που έχει στηθεί τα τελευταία χρόνια. Για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, από τη ΧΑ μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κεντρικό πρόταγμα είναι η σωτηρία της χώρας. Δεν εξισώνουμε με αυτή τη φράση τους ναζί, τους δεξιούς, τους φιλελεύθερους και τους ακροαριστερούς. Ενώ όμως οι διαφορές ανάμεσά τους παραμένουν τεράστιες, η ομοιότητα αυτή και το άγχος να απαντήσουν στο ζήτημα της εθνολαϊκής επιβίωσης στην κρίση σκεπάζει κάθε άλλο πεδίο ανταγωνισμού, είτε της ταξικής πάλης είτε των έμφυλων σχέσεων είτε του αντιρατσισμού. Το μνημόνιο-αντιμνημόνιο ήταν το δίπολο που θόλωσε ακόμα περισσότερο τις διαχωριστικές γραμμές αριστεράς-δεξιάς και νομιμοποίησε την αυτόνομη πολιτική παρουσία των φασιστών. Δεν ήταν άλλωστε λίγοι οι αντιμνημονιακοί που στις εκλογές του 2012 ταλαντευόντουσαν μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΧΑ, αντλώντας μεταξύ άλλων και από τον αριστερό αντιιμπεριαλισμό που για χρόνια μιλούσε για μια φτωχή πλην όμως τίμια και κακόμοιρη ελλαδίτσα.

Τα τελευταία χρόνια, με τον όρο «παγκόσμια οικονομική κρίση» κωδικοποιήθηκε η αναδιάρθρωση των καπιταλιστικών σχέσεων και μια αλλαγή στο μοντέλο διαχείρισης του πληθυσμού. Πλέον, η ανάπτυξη της οικονομίας, η συσσώρευση και η κίνηση του κεφαλαίου δεν δίνουν δεκάρα για την επιβίωση της εργατικής δύναμης. Από τη μία, μεγάλα μέρη του πληθυσμού γίνονται αχρείαστα για την παραγωγική διαδικασία και από την άλλη, για όσους ακόμα συμμετέχουν σε αυτή θεωρείται αδιανόητο κάθε αίτημα για βελτίωση στις εργασιακές συνθήκες (μισθός, ωράριο, ασφάλιση, σύνταξη, λοιπά έξοδα αναπαραγωγής). Παράλληλα, η αστυνομοκρατία και η μανία της ασφάλειας έχουν αναχθεί στο βασικό εργαλείο του κράτους για συνδιαλλαγή με τους υποτελείς του, που επιθυμούν με τη σειρά τους ολοένα και περισσότερο νόμο και τάξη. Από την άλλη, βέβαια, όπως μας βομβαρδίζουν συχνότατα και από κάθε μπάντα, «η κρίση μπορεί να είναι ευκαιρία!».

Έτσι και στην ελληνική περίπτωση, σίγουρα είναι ευκαιρία, τόσο για την πραγμάτωση και μονιμοποίηση όλων των παραπάνω όσο και για τον οχετό του ελληνικού ρατσισμού που βρήκε θεσμική έκφραση στα στρατόπεδα φυλάκισης μεταναστών. Χωρίς ανυποχώρητους και αυτοοργανωμένους αγώνες από τα κάτω ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και τον εθνικό κορμό, καμία από τις παραπάνω συνθήκες δεν πρόκειται να αλλάξει επί της ουσίας, όποια αριστερή κυβέρνηση κι αν έρθει. Τα βασικά στοιχεία διακυβέρνησης της ακροδεξιάς δράκας του Σαμαρά δεν πιστεύουμε ότι θα αναιρεθούν από μια πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η μαχητικότητα του τελευταίου εξαντλείται πλέον στον πατριωτικό τσαμπουκά στα πλαίσια ενός διακρατικού οικονομικού πολέμου. Είτε κερδίσει είτε χάσει σε αυτόν τον πόλεμο, το κέντρο βάρους του παραμένει η ενίσχυση της εθνικής ενότητας, μέσα από την ανανέωση των κοινωνικών συμμαχιών με τα μικροαστικά στρώματα. Όπως κάθε υποψήφιο κόμμα εξουσίας, έχει αντικαταστήσει τα ριζοσπαστικά του αιτήματα με ακίνδυνες θέσεις περί εκσυγχρονισμού και ανασυγκρότησης του παραγωγικού ιστού της χώρας. Οποιαδήποτε τοποθέτηση π.χ. για κατάργηση των ματ, των στρατοπέδων φυλάκισης και των φυλακών τύπου Γ, γκρέμισμα του φράκτη στον Έβρο, χωρισμό εκκλησίας-κράτους, gay γάμο και υιοθεσία, παροχή ιθαγένειας και δικαιωμάτων στους/τις μετανάστες/τριες είτε έχει απαλειφθεί απ’ το πρόγραμμα του είτε έχει περάσει σε δεύτερη, τρίτη και τέταρτη μοίρα.

Εμείς δεν ψηνόμαστε να αναθέσουμε παθητικά τις πολιτικές μας υποστάσεις σε κόμματα και να εναποθέσουμε φρούδες ελπίδες σε οποιονδήποτε διαχειριστή της κρατικής μηχανής. Οι εκλογές απαιτούν να διαλέξουμε τον καλύτερο διαχειριστή του ποιος θα μπαίνει, θα μένει και θα βγαίνει από αυτή τη χώρα βάσει των συμφερόντων αυτών που έχει αποφασιστεί ότι είναι πολίτες της. Μας ρωτάνε ποιος πιστεύουμε ότι θα καταφέρει να κρατήσει τις πόλεις μας αμόλυντες και τα παραδοσιακά, εθνικά μας ήθη υψηλά. Εμείς απορρίπτουμε αυτά τα ερωτήματα στη βάση τους· δεν μας ενδιαφέρει η οικονομική ευημερία των ελλήνων πολιτών και δεν αγωνιούμε για μια Αθήνα-μοντέρνα-λαμπερή-εξευγενισμένη-μητρόπολη. Γουστάρουμε πριν απ’ όλα αυτά πολυεθνικές γειτονιές με γείτονες και συντρόφους κάθε φυλής κι εθνότητας. Θέλουμε αυτοδιάθεση των σωμάτων, να ανθίζει κάθε φύλο, ανωμαλία και σεξουαλικότητα. Στηρίζουμε άγριες απεργίες, απαλλοτριώσεις εμπορευμάτων και μία αντεθνική ταξική συνείδηση που ξεπερνάει τον εαυτό της και συνδέεται με κάθε πεδίο καταπίεσης. Δεν πιστεύουμε σε εθνικές σωτηρίες και άλλες μπούρδες γιατί θέλουμε εδώ και τώρα να αυτοκαθορίσουμε τις υπάρξεις μας αντι-ιεραρχικά, ελευθεριακά και σε κάθετη ρήξη με κάθε δομή κυριαρχίας, να οργανωθούμε άμεσα, οριζόντια και αδιαμεσολάβητα σε συνελεύσεις στις γειτονιές, τους εργασιακούς χώρους, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, παντού.

Και αυτά με εκλογές δεν γίνονται.

ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ,

ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΚΙ Η ΠΑΤΡΙΣ.

Από τις γειτονιές Αγ. Νικολάου, Κυψέλης, Πατησίων

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s