Tο σχόλιο του grassrootreuter #13 “με αφορμή τις εκλογές”

Κι επιτέλους οι αγανακτισμένοι είναι στην εξουσία. Αυτό το μείγμα αριστερών και ακροδεξιών λόγων του ελληνικού βούρκου που γεννήθηκε στις πλατείες, κατέκτησε την πολιτική ηγεμονία, ολοκληρώνοντας τον ιστορικό του ρόλο. Λόγοι που χτίστηκαν μέσα από την αντισημιτική φαντασίωση της εθνικής χειραφέτησης από το το “τέταρτο ράιχ των ξένων δανειστών” και των “γερμανοεβραίων τραπεζιτών” στην πλατεία συντάγματος και τo πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες στα μαγαζιά τους λίγα μέτρα πιο κάτω στην ομόνοια και στην πλατεία Βικτωρίας.

Η χρυσή αυγή πάλι που ξεπλύθηκε ως μια πρωτοπορία αυτής της εθνικής αφύπνισης μέσα στις επιτροπές κατοίκων είναι τρίτη δύναμη, παρά τις προφυλακίσεις των στελεχών της και δικαίως πανηγυρίζει για τη νίκη της, μαλώνοντας με το ΣΥΡΙΖΑ για το πιο είναι το πιο συνεπές αντιμνημονιακό-αντιιμπεριαλιστικό κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το αποκορύφωμα μιας ιστορικής διαδικασίας ελληνοποίησης της αριστεράς που ξεκινά απ’ τη βάση της, όπου οι διάφορες μειοψηφικές αντεθνικές αντιστάσεις δεν κατάφεραν να αποτρέψουν.

Κίνηση που ξεκίνησε με την εκκαθάριση των Εβραίων στελεχών στο και τς δηλώσεις νομιμοφροσύνης “ότι δεν επιδιώκει το διαμελισμό της χώρας” σε σχέση με το μακεδονικό στο μεσοπόλεμο και ολοκληρώνεται με τη διαγραφή των μακεδόνων στελεχών στην εκκαθάριση του ’56. Από τότε η αριστερά ενσωματώνει όλες τις ιδεολογικές αφηγήσεις του ελληνικού ιμπεριαλισμού: αντιτουρκικές, αντιμακεδονικές, αντιαλβανικές, αντισιωνιστικές και ο βασικός στόχος πολιτικής της είναι να δίνει πιο αποτελεσματικές λύσεις στα εθνικά θέματα, καταγγέλλοντας  την «εθνοπροδοτική δεξιά».

Κι επειδή αυτή η συνεργασία αριστεράς/δεξιάς έγινε στη βάση μιας σχετικοποίησης της ιστορίας του β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποσιώπησης του ελληνικού φασισμού και της προκλητικής σχετικοποίησης του ναζισμού μέσα από την προβολή του στο ΔΝΤ και στην ΕΕ, το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι η σύγκριση της σημερινής πολιτικής της αριστεράς και του αντιμνημονιακού μετώπου με τον πραγματικό αντιφασισμό του ΕΑΜ και του ΚΚΕ του ’40 στο θέμα είναι απλώς γελοία. Όχι όμως ότι δεν υπάρχουν σημεία κριτικής στην τότε αριστερά. Ήταν και τότε τουλάχιστον προβληματικό ότι η σύγκρουση με τους ναζί έγινε χωρίς ανάπτυξη της κριτικής στην ελληνοχριστιανική ιδεολογία και δε σφυρηλατήθηκε η συνείδηση ενός συνειδητού πολυεθνικού αντιφασιστικού παρτιζανισμού. Έχει βαρύτατες ευθύνες το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ που δε συγκρούστηκε με τον ελληνοχριστιανικό αντισημιτισμό που τον αποδεχόταν εν μέρει και γι’ αυτό δεν κατάφερε να αποτελέσει δύναμη αποτροπής της shoah στον ελληνικό βούρκο, όπου το 87% των Εβραίων εξολοθρεύτηκε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αλλά σαφέστατα η αριστερά του ΚΚΕ του ’40 που έσφαζε τους φασίστες με κονσερβοκούτια και τους έθαβε σε πηγάδες δεν έχει καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ που απαιτεί “δίκαιη δίκη” για τη χρυσή αυγή και θεωρεί «σταλινικό ολοκληρωτισμό» το να τεθεί εκτός νόμου.

Μια αριστερά που συμμετείχαν οργανωμένα κι αναγνωρισμένα οι εθνικά Μακεδόνες και διεκδικούσαν την αυτοδιάθεση τους, δεν έχει καμία σχέση με το ΣΥΡΙΖΑ που αρνείται την ύπαρξη Μακεδονικής μειονότητας κι ασκεί ιμπεριαλιστική πολιτική εναντίον της δημοκρατίας της Μακεδονίας. Ένα ΚΚΕ που πολεμούσαν Εβραίοι στις τάξεις του και στήριζε το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ, δεν έχει καμία σχέση με τον εμετικό αντισημιτικό/αντισιωνιστικό βόθρο των συριζαίων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα που με όλες του σχεδόν τις συνιστώσες βρέθηκε στα αντι-μακεδονικά συλλαλητήρια του  1992 μαζί με αυτούς που φώναζαν ότι η λύση είναι “σύνορα με τη σερβία“, στήριξαν ακόμα και τη σφαγή των μουσουλμάνων στη Σεμπρένιτσα και την ελληνοσεβική φιλία. Ένα κόμμα που στηρίζει τώρα την «αναδιάρθρωση» των στρατοπέδων φυλάκισης μεταναστών και συνεργάζεται με την εκκλησία και τους φιλοναζί στην αστυνομία και τον στρατό και δεν έχει καμία πρόθεση εκκαθάρισης.

Γι’ αυτούς λοιπόν και χιλιάδες άλλους λόγους πρέπει να χτίσουμε μια μαχητική αντιφασιστική αντιπολίτευση στο ΣΥΡΙΖΑ και στους ελληνόψυχους αριστερούς, φασίστες, δεξιούς, κεντρώους και ακροαριστερούς συμμάχους του.

ps: η πιο βαρετή μπουρδολογία που κουδούνισε στα αυτιά μας σαν η πορδή του αριστερού πατριωτικού θεάματος ήταν και κάτι έλληνες «αντιρατσιστές» που αποδέχτηκαν να ψηφίζουν ένα κόμμα που στηρίζει τα στρατόπεδα φυλάκισης μεταναστών, επειδή θα τα έκανε λέει πιο ορθολογικά και θα παρέχει περισσότερα κλιματιστικά και κουβέρτες. Ήταν το πιο εμετικό δείγμα αποδοχής της εξολοθρευτικής ηθικής της ελληνικής κοινωνίας, της αντικατάστασης της antifa συνείδησης και δράσης με ένα προνομιακό πατερναλιστικό αλτρουισμό. Θα συμβουλεύαμε αυτό τον κόσμο να στελεχώσει το ΣΥΡΙΖΑ και να φτιάξει ΜΚΟ ώστε να κάνει πιο αποτελεσματικά τη δουλειά του.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s