μαθαίνοντας για τους Εβραίους της Καβάλας

Το grassrootreuter σε αυτήν την συγκυρία, ήταν ένα από τα λίγα μπλογκς που κάλυψε με άρθρα και αναδημοσιεύσεις τα γεγονότα όπως αυτά εξελίχθηκαν, με αφορμή την ματαίωση των αποκαλυπτηρίων του μνημείου των Ελλήνων Εβραίων στην Καβάλα που χάθηκαν στο ολοκαύτωμα. Με αφορμή την νέα ημερομηνία των αποκαλυπτηρίων που ορίστηκε για αύριο στις 7 Ιουνίου δημοσιεύουμε ιστορικά στοιχεία, φωτογραφίες κλπ που δημοσιεύτηκαν στο facebook εδώ

καβάλα

Στη θέση της οικοδομής δίπλα στο Μνημείο βρίσκονταν οι καπναποθήκες της Κομμέρσιαλ όπου οι Εβραίοι της Καβάλας κρατήθηκαν από τις βουλγαρικές αρχές κατοχής τον Μάρτιο του 1943. Οι εργαζόμενοι του Δήμου Καβάλας κάλυψαν την πρόσοψη των άδειων καταστημάτων της οικοδομής με αφίσες στις οποίες κεντρικό θέμα είναι οι καπναποθήκες της Κομμέρσιαλ. Οι ετοιμασίες συνεχίζονται για να είναι όλα έτοιμα, αύριο (Κυριακή 7/6 2015), στα αποκαλυπτήρια.

καβάλα2

 

Αύριο η Τόβα και οι αδέρφες της, απόγονοι της καβαλιώτικης οικογένειας Αμπρεβάγια, θα είναι μαζί μας στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Ολοκαυτώματος στην Καβάλα. Τις βλέπουμε στη συγκέντρωση που έγινε στην Καβάλα πριν από τρεις εβδομάδες λόγω της αναβολής των αποκαλυπτηρίων.

καβάλα3

Ο δωρητής του Μνημείου Ολοκαυτώματος στην Καβάλα, κ. Βίκτωρ Βενουζίου, παρακολούθησε από κοντά τις πρωινές εργασίες κατά την τοποθέτηση του Μνημείου. Ο κ. Βενουζίου γεννήθηκε στη Λάρισα πριν από τον ΒΠΠ και έζησε τα δραματικά γεγονότα του πολέμου και της κατοχής. Έγραψε ο ίδιος: “Κρυμμένος στα γύρω βουνά της Καρδίτσας μαζί με την οικογένειά μου διασώθηκα, όπως και όλοι οι Εβραίοι της Καρδίτσας, χάρη στη βοήθεια των αείμνηστων συμπολιτών μου, του Δημάρχου Καρδίτσας Διονύση Κουκουρίκου, του διευθυντή του Δήμου Καρδίτσας Βασιλείου Λάππα, του γείτονά μας και επιστρατευμένου διερμηνέα των Γερμανών Γεωργίου Κατσούλη, των Χριστιανών συμπατριωτών μας και προπαντός των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΑΜ”. Διετέλεσε Γραμματέας της εν αδρανεία Ισραηλιτικής Κοινότητας Καβάλας (1982-2003), με πρόεδρο τον αείμνηστο Σαμπετάι Τσιμίνο (1920-2003), και στη συνέχεια πρόεδρος αυτής (2003-2014).

τρεμπλικα

Το μνημείο αυτό βρίσκεται στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα εκεί που χάθηκαν για πάντα οι εβραίοι που ζούσαν στην Καβάλα. Σε αυτό ακριβώς το σημείο τους κατέβαζαν από τα τραίνα για να τους σκοτώσουν. Γύρω από το μνημείο έχουν τοποθετηθεί πέτρες που συμβολίζουν τις κοινότητες και τις χώρες καταγωγής των θυμάτων.
Πριν φύγουν οι ναζί εξαφάνισαν τα πάντα, έλιωσαν τα πτώματα και τοποθέτησαν μια πινακίδα που έγραφε “Ουκρανική φάρμα”.
Με όλη μου την καρδιά εύχομαι η τελετή την Κυριακή να είναι μια δυνατή απάντηση στον σύγχρονο αντισημιτισμό. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους αγωνίζονται για αυτό.

τρεμπλικα2

Η πέτρα της Ελλάδας στην Τρεμπλίνκα.

ναζι

“Η συνείδησή μου είναι καθαρή. Έκανα απλώς το καθήκον μου”.

Φράντς Στάνγκλ (Franz Stangl): Ο δήμιος των Ελλήνων Εβραίων της Καβάλας στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα στην Πολωνία. Γεννήθηκε στην Αυστρία το 1908 και ήταν γιος νυχτοφύλακα. Στην αρχή ήταν βιομηχανικός εργάτης αλλά από το 1931 άρχισε να εργάζεται για την Αυστριακή αστυνομία και στη συνέχεια για το Ναζιστικό Κόμμα. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία (1938), αναρριχήθηκε γρήγορα στην ιεραρχία και έγινε επιθεωρητής του Ινστιτούτου Ευθανασίας στο Schloss Hartheim (1940), όπου άνθρωποι με αναπηρίες οδηγούνταν και θανατώνονταν.

Το 1942 μετατέθηκε στην Πολωνία και έγινε διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης στο Σόμπιμπορ (Μάρτιος-Σεπτέμβριος 1942) και στη συνέχεια στην Τρεμπλίνκα (Σεπτέμβριος 1942-Αύγουστος 1943). Ντυμένος πάντοτε με λευκά ρούχα ιππασίας, κέρδισε τη φήμη ενός αποτελεσματικού διοικητή και περιγράφεται από τους Ναζί σαν “ο καλύτερος διοικητής στρατοπέδου στην Πολωνία”.

Στη διάρκεια του πολέμου απέσπασε με τη βία μεγάλα ποσά από τα θύματά του. Στο τέλος του πολέμου κατάφερε να κρύψει την πραγματική του ταυτότητα και μολονότι φυλακίστηκε το 1945 στο Λιντς της Αυστρίας αποφυλακίστηκε δύο χρόνια αργότερα. Έζησε στη Συρία για τρία χρόνια προτού εγκατασταθεί στη Βραζιλία το 1951. Με τη βοήθεια φίλων του κατάφερε να βρει εργασία στην αυτοκινητοβιομηχανία Φολκσβάγκεν στο Σάο Πάολο.

Η Αυστρία δεν εξέδωσε ένταλμα σύλληψης σε βάρος του μέχρι το 1961. Πέρασαν άλλα έξι χρόνια για να συλληφθεί στη Βραζιλία (1967). Επομένως κυκλοφορούσε ελεύθερος για είκοσι χρόνια ύστερα από την απελευθέρωσή του το 1947.

Στη δίκη του παραδέχτηκε πως ήταν υπεύθυνος για το θάνατο 900.000 ανθρώπων. Στην απολογία του υποστήριξε: “Η συνείδησή μου είναι καθαρή. Έκανα απλώς το καθήκον μου”. Στις 22 Οκτωβρίου 1970 κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ισόβια.

Πέθανε από καρδιακή προσβολή στη φυλακή στις 28 Ιουνίου 1971.

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s