Για την Πολωνία και τις πορείες της

5327

Η αναδημοσίευση έγινε από το μπλογκ του ruthless critque. Εκεί μπορείτε να βρείτε το κείμενο μαζί με φωτογραφικό υλικό. Η μετάφραση του κειμένου έγινε από την Βρετανική εφημερίδα The Guardian.

Την ώρα που διαδηλωτές διαμαρτύρονται κατά της νέας κυβέρνησης, ζητήσαμε τις απόψεις των Πολωνών για το κλίμα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν.

Η Επιτροπή για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας (KOD) προγραμματίζει για το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου πορεία στη Βαρσοβία. Το κίνημα διαμαρτυρίας σχηματίστηκε έπειτα από τις πολωνικές βουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη του 2015, όταν το δεξιό πολιτικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS) έγινε το πρώτο κόμμα στη μετακομμουνιστική Πολωνία που ελέγχει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στο πολωνικό κοινοβούλιο και, την ίδια στιγμή, στην Προεδρία. Η KOD έχει διαφωνήσει με αρκετές πρόσφατες προτάσεις του PiS, καθώς η κυβέρνηση πρόσφατα ενέκρινε νομοσχέδια που περιορίζουν την ανεξαρτησία του δικαστικού σώματος, των ΜΜΕ και του δημοσιοϋπαλληλικού κλάδου. Πολλοί διαδηλωτές πιστεύουν ότι τα νομοσχέδια αποτελούν απειλή για την πολωνική δημοκρατία. Τη στιγμή που πρόσφατες αποφάσεις στη Βουλή έχουν προκαλέσει ταραχή, οι Πολωνοί πολίτες αντιμετωπίζουν επίσης κι άλλα ζητήματα. Υπάρχουν πραγματικές ανησυχίες για το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, το κόστος ζωής, την υποτιμητική μεταχείριση των μειονοτικών ομάδων και την άνοδο ακροδεξιών νεολαιίστικων κινημάτων.

«Η νεολαία της χώρας είναι δεξιά και εθνικιστική»

Ο Marcin Szymaniak έχει ζήσει όλη του τη ζωή στη Βαρσοβία. Έχοντας δουλέψει πολλά χρόνια ως ρεπόρτερ για τον Życie Warszawy και την δεξιά φιλοκυβερνητική εφημερίδα Rzeczpospolita, τώρα γράφει για περιοδικά ιστορίας και παίρνει ενεργό μέρος στις διαδηλώσεις της KOD. Είναι απογοητευμένος που οι διαδηλώσεις δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα μέχρι τώρα.

«Οι συμμετέχοντες στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις είναι κυρίως άνθρωποι από τις μεγάλες πόλεις, με υψηλότερο κοινωνικό και οικονομικό στάτους από το μέσο Πολωνό πολίτη. Εξαιτίας αυτού θεωρώ ότι οι διαδηλώσεις της KOD είναι ατελέσφορες. Η εργατική τάξη και η νεολαία συμμετέχουν ελάχιστα. Οι νεαροί Πολωνοί αυτή τη στιγμή είναι δεξιοί κι εθνικιστές

Ο Marcin υποστηρίζει ότι είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς την υστερία των δεξιών πολωνικών ΜΜΕ σχετικά με τη μετανάστευση. «Οι ψηφοφόροι του PiS το αντιλαμβάνονται ως το τελευταίο εμπόδιο κατά του ‘Εξισλαμισμού’ της Πολωνίας. Υπό το καθεστώς της προηγούμενης κυβέρνησηςη Πολωνία δέχτηκε να φιλοξενήσει 7.000 Σύριους πρόσφυγες. Δεν ξέρω τι σκοπεύει να κάνει με αυτή τη συμφωνία η κυβέρνηση του PiS. Εάν αποδεχτούν αυτή την απόφαση, μπορούν εύκολα να δεχτούν επίθεση από τα υπόλοιπα ακροδεξιά κόμματα της βουλής, όπως το Kukiz’15. Κάνουν πρόταση για δημοψήφισμα για πλήρη απαγόρευση εισόδου μεταναστών.»

Δύο από τα κύρια προβλήματα των κατοίκων της Πολωνίας είναι οι χαμηλοί μισθοί και η εργασιακή ασφάλεια. «Πολλοί από τους Πολωνούς εργαζόμενους έχουν συμβάσεις-σκουπίδια», λέει. «Πρόκειται για προσωρινές θέσεις εργασίας χωρίς επιδόματα και κοινωνική ασφάλιση. Δυστυχώς, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ακολουθώντας τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, έκαναν τα στραβά μάτια στις πρακτικές κάποιων εργοδοτών. Στις μικρότερες πολωνικές επιχειρήσεις δεν υπάρχουν εργατικά σωματεία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ασκείται πίεση από τους εργάτες για την αλλαγή της τωρινής κατάστασης

Πολλά έχουν ειπωθεί πρόσφατα για ένα καινούριο κυβερνητικό σχέδιο το οποίο προσφέρει σε οικογένειες 500 ζλότι το μήνα (περίπου 120 ευρώ) για το δεύτερο και κάθε επόμενο παιδί. Ο Marcin εξηγεί το σκεπτικό πίσω από αυτό το σχέδιο και τα πιθανά του μειονεκτήματα. «Το PiS είναι πολύ καθολικό και στενά συνδεδεμένο με την εκκλησία. Είναι απολύτως κατά της έκτρωσης και της αντισύλληψης και ιδανικά θα ήθελαν να απαγορεύσουν και τα δύο. Ωστόσο το καινούριο σχέδιο των 500 ζλότι είναι ελαττωματικό. Ένας εκατομμυριούχος με δύο παιδιά θα λάβει αυτό το επίδομα, ενώ μια ανύπαντρη μητέρα με ένα παιδί δε θα πάρει τίποτα. Η κυβέρνηση λέει ότι δεν είναι πρόγραμμα κοινωνικής πρόνοιας αλλά σχέδιο οικογενειακής υποστήριξης. Είναι προφανές ότι θέλουν να ενισχύσουν το παλιό μοντέλο της καθολικής οικογένειας, όπου ο άντρας εργάζεται και η γυναίκα μένει σπίτι με τα πολλά παιδιά

«Τα ισχυρά θρησκευτικά τους κίνητρα απορρίπτουν με υποτιμητικό τρόπο τις μειονότητες και τη ΛΟΑΤ κοινότητα»

Η Selia έχει κι αυτή πάρει ενεργό μέρος στις διαδηλώσεις της KOD. Ζει στην κεντρική πολωνική πόλη Κάλιζ και ανακαλεί στη μνήμη της την ατμόσφαιρα στην πρόσφατη πορεία στο Λοτζ όπου και παρευρέθηκε. «Ήταν πολύ ήρεμη και χαλαρή. Δεν ακούστηκαν συνθήματα μίσους. Όσοι συνάντησα ήταν απλώς απρόθυμοι να δεχτούν την παραβίαση του Συντάγματος από το PiS. Το κύριο πρόβλημα δεν είναι οι νόμοι αυτοί καθ’ αυτοί, αλλά ο τρόπος με τον οποίο περνάνε.» Η Selia υποστηρίζει ότι όσο ήταν η προηγούμενη κυβέρνηση στην εξουσία, η Πολιτική Πλατφόρμα (PO), από το 2007 ως το 2015, σε καμία περίπτωση τα πράγματα δεν ήταν τέλεια, αλλά τώρα ανησυχεί για τον τρόπο που το PiS περιθωριοποιεί τις μειονοτικές ομάδες της Πολωνίας. «Ο κύριος εχθρός του PiS είναι οι υποστηρικτές ‘της ιδεολογίας των φύλων’ – στην ουσία όσοι δε ζουν σε μια ενσωματωμένη συντηρητική οικογένεια. Η κυβέρνηση δεν είναι θερμός οπαδός της ισότητας, και είμαι επίσης ανήσυχη για τη συνεργασία της με ριζοσπαστικές οργανώσεις νεολαίας όπως είναι η ONR ή το Κίνημα Πολωνικής Νεολαίας (MW). Αυτές οι ομάδες μισούν οποιονδήποτε είναι διαφορετικός από αυτούς: μετανάστες, μη-Καθολικούς, φιλελεύθερους, τη ΛΟΑΤ κοινότητα και τους διαδηλωτές της KOD. Φοβάμαι γιατί σκέφτομαι πως κάπως έτσι ξεκινούν οι πόλεμοι.»

Η Hannah είναι μια ακόμη που απεχθάνεται έντονα τον τρόπο με τον οποίο το PiS περιθωριοποιεί τις ευάλωτες μειονότητες και τη ΛΟΑΤ κοινότητα. Ήταν πρόσφατα παρούσα στις διαδηλώσεις της KOD στην περιοχή Śródmieście της Βαρσοβίας. «Το κόμμα του Νόμος και Δικαιοσύνη έχει κερδίσει την πλειοψηφία των ψηφοφόρων, υποσχόμενο επιδόματα τέκνων, δωρεάν προσχολική εκπαίδευση και σύστημα υγειονομικής περίθαλψης για όλους. Τα ισχυρά θρησκευτικά τους κίνητρα όμως απορρίπτουν με υποτιμητικό τρόπο τις μειονότητες και τη ΛΟΑΤ κοινότητα. Δε θέλουν να αναγνωρίσουν νομικά την ομοφυλοφιλία και τάσσονται κατά της της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ζητούν μέχρι και να φυλακιστούν οι γιατροί που ασχολούνται με την εξωσωματική

Η Hannah και ο σύντροφος της ξεκίνησαν εξωσωματική γονιμοποίηση τον περασμένο Νοέμβρη, όταν η Πολιτική Πλατφόρμα είχε μόλις φύγει από την εξουσία. Από τότε αισθάνονται ότι η διαδικασία έχει γίνει πολύ αγχωτική. «Όταν ξεκινήσαμε την αγωγή, η κλινική στην οποία πηγαίναμε είχε πολύ δουλειά. Όταν επιστρέψαμε τον Ιανουάριο, περίπου την ίδια περίοδο που τα προγράμματα εξωσωματικής υπό κρατική χρηματοδότηση είχαν σταματήσει, η κλινική ήταν σχεδόν άδεια. Πολλά ζευγάρια βασίζονταν αποκλειστικά στην κρατική επιχορήγηση. Αυτό θα ζημιώσει μακροπρόθεσμα την Πολωνία καθώς τα ποσοστά γεννήσεων είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Τώρα πρέπει να παρευρισκόμαστε στα επίσημα γραφεία της πόλης και να υπογράφουμε πολυάριθμα έγγραφα δηλώνοντας ότι κάνουμε εξωσωματική γονιμοποίηση και ότι είμαστε νομότυπα οι γονείς. Αισθανόμαστε ότι έχουμε διαφορετική μεταχείριση.» Έχοντας ήδη περάσει δύο κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης, όπου ο πρώτος ήταν ανεπιτυχής και ο δεύτερος έληξε με αποβολή, η Hannah και ο σύντροφός της εύχονται η τρίτη φορά να είναι η τυχερή τους. «Θα προσπαθήσουμε ξανά τον ερχόμενο Απρίλη ή Μάη και με λίγη καλή τύχη θα έχουμε το πολυπόθητο μωρό μας.»

«Οι περισσότεροι στην Πολωνία δεν γνωρίζουν τα νόμιμά τους δικαιώματα»

Η Katarzyna, εργάζεται ως νομικός σύμβουλος επιχειρήσεων λίγο έξω από τη Βαρσοβία και θεωρεί τρομακτική την παράλυση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας από μεριάς της κυβέρνησης. «Είναι το μοναδικό όργανο που μπορεί να εμποδίσει τις αρχές να περάσουν νομοθεσίες που παραβιάζουν το Σύνταγμα. Οι αλλαγές που το PiS έχει κάνει συνεπάγονται ότι οι πολίτες μένουν χωρίς την απαραίτητη προστασία που προβλέπουν οι νόμοι της Πολωνίας. Η αστυνομία και άλλες υπηρεσίες μπορούν να συλλέξουν πληροφορίες για τη διαδικτυακή δραστηριότητα των πολιτών χωρίς καμιά δικαστική εντολή. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τα νόμιμά τους δικαιώματα. 80% του πληθυσμού δε γνωρίζει ότι μπορεί να κάνει έφεση κατά μιας δικαστικής απόφασης. Πολύ φοβάμαι ότι ο μέσος πολίτης θα καταλάβει τη διαφορά μόνο όταν βρεθεί αντιμέτωπος με αυτή σε προσωπικό επίπεδο.»

Παρά τους φόβους της σχετικά με τις πρόσφατες κινήσεις της κυβέρνησης στη Βουλή, η Katarzyna λέει ότι το επίπεδο ζωής στην Πολωνία έχει βελτιωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες. «Οι χαμηλοί μισθοί παραμένουν ένα πρόβλημα και κάποια σημαντικά επαγγέλματα συνεχίζουν να είναι υποτιμημένα. Ωστόσο, πιστεύω ότι η Πολωνία είναι ακόμα μια αναπτυσσόμενη χώρα. Όταν η Πολωνία έγινε δημοκρατική χώρα και εφάρμοσε τον καπιταλισμό ως οικονομικό της σύστημα πριν από 26 χρόνια, το χρέος μας ήταν τεράστιο. Οι υποδομές της ήταν απαρχαιωμένες, η γεωργία ανεπαρκής και οι περισσότερες βιομηχανίες με πλεονάζων προσωπικό.

Το βιοτικό μας επίπεδο δεν θα μπορούσε να φτάσει τα δυτικά στάνταρ με μόλις 12 χρόνια συμμετοχής στην ΕΕ. Οι ‘γηραιότερες’ χώρες της ΕΕ χτίζουν τις οικονομίες τους πολύ μεγαλύτερο διάστημα. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί από το ‘90, αλλά είναι εμφανές ότι χρειάζεται να γίνουν κι άλλα.» Η Katarzyna νιώθει ότι υπάρχει περιθώριο για βελτιώσεις στον εκπαιδευτικό τομέα. «Ως μητέρα μαθητή σε δημοτικό σχολείο, έχω να πω ότι το επίπεδο διδασκαλίας δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Ίσως αυτό να είναι μια αντανάκλαση των χαμηλών μισθών και των εργασιακών συνθηκών.»

Ο Artur ζει στην πόλη της Ιελένια Γκούρα, κοντά στη νοτιοδυτική πόλη Λέγκνικα, και διατυπώνει και ο ίδιος ανησυχίες για το εκπαιδευτικό σύστημα της Πολωνίας. «Πιστεύω ότι η Πολωνία χρειαζόταν θεμελιώδεις αλλαγές. Υπάρχει πολλή δουλειά για το PiS για να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής για τους Πολωνούς πολίτες. Η διδασκαλία είναι το πιο υποτιμημένο επάγγελμα στην Πολωνία και αυτό αγγίζει μέχρι και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν υπάρχει ούτε ένα πολωνικό πανεπιστήμιο ανάμεσα στα κορυφαία 300 στις λίστες κατάταξης. Αυτό οφείλεται σε κακοδιαχείριση και σε απροθυμία να γίνουν δεκτές οργανωτικές βελτιώσεις, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την περαιτέρω εκπαίδευση και καριέρα των λαμπρών νέων μυαλών. Πολλοί από τους θεσμούς, μηχανισμούς, ΜΜΕ κι ανθρώπους με επιρροή πρέπει να αλλάξουν.»

«Το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Πολωνία είναι το κόστος ζωής»

Ο Julian Gilbert έχει ζήσει στην Πολωνία τα τελευταία 20 χρόνια κι έχει μια εταιρία που διδάσκει αγγλικά για επιχειρηματικούς σκοπούς σε οργανισμούς. Έχει και αυτός ένα παιδί σε ηλικία δημοτικού, αλλά είναι πολύ πιο φιλοφρονητικός όσον αφορά το πολωνικό εκπαιδευτικό σύστημα. «Ο μεγαλύτερος γιος μου, ο Alex, είναι οχτώ και προσπαθώ να συγκρίνω τις εμπειρίες των φίλων μου στο Ηνωμένο Βασίλειο με εδώ. Σε γενικές γραμμές νομίζω ότι τα σχολεία εδώ είναι καλύτερα, τόσο ακαδημαϊκά όσο και σε θέματα πειθαρχίας. Μια μεγάλη διαφορά που θα μπορούσε να εκπλήξει τους ανθρώπους του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ότι τα ιδιωτικά σχολεία στην Πολωνία θεωρούνται πολύ χειρότερα από τα δημόσια. Εδώ τα ιδιωτικά σχολεία θεωρούνται μέρη όπου, εάν έχεις αρκετά λεφτά, στέλνεις το παιδί σου εάν δε τα πάει και πολύ καλά ακαδημαϊκά.»

Ο Julian κατάγεται από το Σάουθπορτ αλλά έχει εγκατασταθεί στη Γκντίνια με την Πολωνή γυναίκα του, Kamilla, και τους δύο γιους τους. Παρακολουθεί τις εξελίξεις στη Βουλή με ενδιαφέρον, αλλά φοβάται ότι το θέμα που αφορά τους περισσότερους πολίτες επισκιάζεται από άλλα ζητήματα.«Αυτή την περίοδο δίνεται υπερβολική έμφαση σε θέματα όπως η μετανάστευση, η θρησκεία και τα ιστορικά γεγονότα. Το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Πολωνία είναι το κόστος ζωής. Οι τιμές των πραγμάτων όπως η ιδιοκτησία είναι υπερβολικά υψηλές και οι μισθοί των περισσότερων ανθρώπων είναι πολύ χαμηλοί για να μπορέσουν να τα αντέξουν οικονομικά. Πριν από 10 χρόνια οι τιμές των ακινήτων ήταν προσιτές για το μέσο εργαζόμενο, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον. Οι δημόσιοι υπάλληλοι εδώ είναι κακοπληρωμένοι όπως και οι δάσκαλοι, οι νοσοκόμοι, οι πυροσβέστες και οι αστυνομικοί. Οι συντάξεις επίσης είναι προκλητικά χαμηλές. Ακόμα κι άνθρωποι με σχετικά καλές δουλειές δυσκολεύονται να τα φέρουν βόλτα στην Πολωνία.»

Αν και η πόλη της Γκντίνια είναι γενικά εύπορη, ο Julian επισημαίνει ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των διάφορων περιοχών της χώρας. «Η Γκντίνια είναι παραθαλάσσια πόλη. Τα πλοία για τη Σουηδία αναχωρούν από εδώ και αυτό φέρνει δουλειά και λεφτά στην περιοχή. Γενικότερα τα ανατολικά μέρη της Πολωνίας είναι πιο φτωχά. Επίσης, όπως στις περισσότερες χώρες υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ της πρωτεύουσας, της Βαρσοβίας, και της υπόλοιπης Πολωνίας.» Παρά αυτά τα δημογραφικά χάσματα, ο Julian πιστεύει ότι η Πολωνία θα έρθει στο ίδιο επίπεδο με τις οικονομίες των παλαιότερων χωρών της ΕΕ. «Ένας από τους πελάτες μου στην Γκντίνια είναι μια εταιρία πληροφορικής, η οποία γνωρίζει τέτοια επιτυχία που άνοιξε παράρτημα στη Silicon Valley. Οι νεαροί Πολωνοί που την έχουν τώρα απασχολούν εργαζομένους από τις ΗΠΑ.

«Οι μισθοί στην Πολωνία είναι εντελώς ανακριβείς σε σύγκριση με την προσωπική οικονομική ελευθερία που απολαμβάνουν άλλοι Ευρωπαίοι»

Η οικογένεια του Thomas Piatek ζει σε μια μικρή πόλη στα νότια της Πολωνίας κοντά στο Οσβιέτσιμ (Άουσβιτς). Αν και δεν υποστηρίζει τις διαδηλώσεις της KOD, και ο ίδιος ανησυχεί για το κόστος ζωής και συγκεκριμένα αισθάνεται ότι το θέμα που πρέπει να συζητηθεί είναι αυτό των κρατικών συντάξεων.

Δηλώνει: «Οι δουλειές και οι μισθοί στην Πολωνία είναι εντελώς ανακριβείς σε σύγκριση με την προσωπική οικονομική ελευθερία που απολαμβάνουν άλλοι Ευρωπαίοι. Ένας λόγος είναι το γεγονός ότι οι Πολωνοί εργάτες είναι ακόμα ένα ελκυστικό εργατικό δυναμικό για τους ξένους επενδυτές που πληρώνουν λιγότερα λεφτά. Άλλος λόγος είναι το αδύναμο πολωνικό νόμισμα, το ζλότι.

Η οικονομική μετανάστευση από την Πολωνία είναι ακόμα μεγάλη. Ο μεγαλύτερος και πιο κακοπληρωμένος τομέας είναι ακόμα ο ιατροφαρμακευτικός. Οι γιατροί και οι νοσοκόμοι αναλαμβάνουν δουλειές σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες τα σαββατοκύριακα και κερδίζουν το ίδιο χρηματικό ποσό που θα κέρδιζαν στην Πολωνία σε ένα μήνα.»Οι συνταξιούχοι στην Πολωνία είναι φανερό ότι έχουν παραμεληθεί από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις και είναι οι μεγαλύτεροι χαμένοι του οικονομικού μετασχηματισμού που ξεκίνησε πριν από 26 χρόνια. «Οι συντάξεις είναι άθλιες», λέει ο Thomas. «Η μητέρα μου, η οποία εργαζόταν επί κομμουνιστικού καθεστώτος, λαμβάνει μόλις 450 ζλότι το μήνα [περίπου 105€]

Παρά αυτές του τις ανησυχίες, δεν πιστεύει ότι το PiS απειλεί τη δημοκρατία της Πολωνίας με τους τελευταίους νόμους. «Οι νέες νομοθεσίες εξισορροπούν το δικαστικό τομέα της κυβέρνησης αφού η προηγούμενη κυβέρνηση της Πολιτικής Πλατφόρμας το είχε στελεχώσει με υποστηρικτές της. Το κόμμα του Νόμος και Δικαιοσύνη απλώς ανατρέπει την αρχική αντισυνταγματική διαδικασία, αποκαθιστώντας την ισορροπία κι επαναφέροντας τη δημοκρατική διαδικασία.»Ο Thomas ακόμα υπαινίσσεται ότι το PiS έχει σχέδιο για το μέλλον της Πολωνίας στην ΕΕ. «Το PiS τάσσεται υπέρ της συνέχισης συμμετοχής της Πολωνίας στην ΕΕ, αλλά θέλει να τη θέσει επί ίσοις όροις για την πρόσβαση τον Πολωνών στην αγορά εργασίας και την βιομηχανική υποδομή. Πιστεύει ότι οι ξένες εταιρίες πρέπει να πληρώνουν μερίδιο των κερδών τους στο εθνικό ταμείο και να δίνουν κάτι πίσω στη χώρα όπου γνωρίζουν επιχειρηματική επιτυχία.
Αυτό το ζήτημα δε χαίρει της προσοχής που του αξίζει.»

«Παρουσιάζοντας τη δική τους αλήθεια και μιλώντας για «γονίδια προδοσίας»»

Μία από τις βασικές ανησυχίες όσων διαφωνούν είναι ο εμφανής έλεγχος των πολωνικών ΜΜΕ από την κυβέρνηση. Ο Zbigniew Janik, κάτοικος της Βαρσοβίας, ισχυρίζεται ότι είναι σύνηθες από τις πρόσφατες πολωνικές κυβερνήσεις να παίρνουν τον έλεγχο των δημόσιων ΜΜΕ.«Αυτό έχει γίνει κοινή πρακτική στην Πολωνία όταν μια νέα κυβέρνηση εκλέγεται. Η δημόσια ραδιοτηλεοπτική επιχείρηση Telewizja Polska έχει μεγάλο εύρος, οπότε έχουν και τη δυνατότητα να προωθούν τις θέσεις τους. Για αυτό το λόγο είναι ελκυστικός στόχος για κάθε πολιτικό κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία. Τα δημόσια ΜΜΕ ήταν σίγουρα μεροληπτικά υπό τις προηγούμενες κυβερνήσεις, καθώς παρουσίαζαν μονόπλευρα την πολιτική σκηνή της Πολωνίας. Ωστόσο εμπορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί όπως ο Polsat προσφέρουν μια εναλλακτική ματιά. Οι εμπορικοί ενημερωτικοί σταθμοί συνήθως μένουν ευθυγραμμισμένοι με τις θέσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, ενώ οι δημόσιοι σταθμοί εκφράζουν τις απόψεις του κυβερνώντος κόμματος. Κάθε πλευρά παρουσιάζει τη δική της αλήθεια

Ο Τhomas Piatek συμφωνεί ότι η άσκηση επιρροής της κυβέρνησης στα δημόσια ΜΜΕ δεν είναι νέο φαινόμενο στην Πολωνία. «Κάθε κυβέρνηση στο παρελθόν διόριζε δικούς της ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά στα κρατικά ΜΜΕ που υποστήριζαν το εκάστοτε καθεστώς. Αυτό το θέμα ποτέ δεν προέκυπτε για τα δυτικά ΜΜΕ στο παρελθόν, ακόμα και όταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης συνεχώς το έθιγαν.»Η Katarzyna επίσης τονίζει ότι τα ιδιωτικά τηλεοπτικά δίκτυα όπως το Polsat και το TVN εξισορροπούν την κατάσταση με τα δημόσια κρατικά ΜΜΕ. Παρόλα αυτά, εκφράζει ανησυχίες σχετικά με την κατάσταση των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών στην Πολωνία.

«Κάθε Πολωνός πολίτης που έχει στην κατοχή του έναν τηλεοπτικό δέκτη είναι υποχρεωμένος να πληρώνει ένα πόσο για την ενίσχυση του δημόσιου τηλεοπτικού δικτύου. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η δημόσια τηλεόραση και το ραδιόφωνο πρέπει να είναι πολιτικά ουδέτερα. Αντ’ αυτού προβάλλουν στο κοινό την κυβερνητική προπαγάνδα. Οι νέοι υπεύθυνοι της δημόσιας τηλεόρασης, που διορίστηκαν από το PiS, έχουν ήδη απομακρύνει 60 δημοσιογράφους συνολικά.Σύμφωνα με τον πρόεδρο του PiS, Jarosław Kaczyński, το γεγονός ότι συμφωνώ με τον ξένο τύπο αποδεικνύει ότι έχω ‘το γονίδιο της προδοσίας’. Υποθέτω ότι έχω αυτό το γονίδιο.»

Πηγή Gaurduan

ΥΓ. Фωτογραφίες από τις διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης. Όπως κάποια/ος θα παρατηρήσει άμεσα, το εθνικιστικό αίσθημα δεν περιορίζεται στο εμφανώς εθνικιστικό κυβερνητικό στρατόπεδο της Πολωνίας. Αντιθέτως και οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σφύζουν από εθνικά σύμβολα και δεν γίνεται καμιά άλλη επίκληση σε κανένα άλλο αίσθημα πέρα από το εθνικό υποκειμενο. Στο καιρό των πλατειών, της κρίσης (aka αναδιάρθρωσης) του έθνους κράτους όπου το συνολικό συμβολικό πεδίο φαίνεται να κατακερματίζεται και κανένα σταθερό σημείο να μην μπορεί να βρεθεί. Τόσο η αντιπολίτευση όσο και η ύπερ-συντηρητική κυβέρνηση πρέπει να ιδωθούν ως μια προσπάθεια επανοικιοποίησης του κράτους, ως συνολικού εκπροσώπου ενός εθνικού υποκειμένου που εμπεριέχει επιμέρους υποκειμενοποιήσεις, της εργασίας, της αστικής τάξης, του φύλου, της σεξουαλικότητας κτλ. Ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι κατηγορίες θα αρθρωθούν μεταξύ τους, και το πως θα γίνεται το πέρασμα από τη μία στην άλλη από το «υποκείμενο» αποτελεί αντικείμενο πάλης, δηλαδή αντικείμενο σύγκρουσης για το συμβολικό πεδίο γενικά. Συνοπτικά, στον καιρό της αναδιάρθρωσης, κανένα αίτημα φαίνεται να μην μπορεί να διατυπωθεί αν δεν σταθεροποιηθεί πρώτα ένα ευρύτερο σύνολο κανόνων μέσα στους οποίους τα αιτήματα να μπορούν να αρθρωθούν. Αυτό το σύνολο δεν μπορεί να είναι άλλο από του έθνους-κράτους καθώς αυτό φαίνεται να είναι η προϋπόθεση κάθε υποκειμενικότητας. Σε αυτό θα επανέλθουμε στο μέλλον αναλυτικότερα.

Ruthless critique .

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s